Przemysław Saleta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Boxing pictogram.svg Przemysław Saleta
{{{nazwa}}}
Data i miejsce urodzenia 7 marca 1968
Wrocław
Obywatelstwo Polska Polska
Wzrost 194[1] cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych
Liczba walk 51
Zwycięstwa 44
Przez nokauty 22
Porażki 7
Remisy 0
Nieodbyte 0
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wikicytaty Przemysław Saleta w Wikicytatach

Przemysław Saleta (ur. 7 marca 1968 we Wrocławiu) − polski kick-boxer i bokser wagi ciężkiej, mistrz świata w kick-boxingu, a także mistrz Polski, Europy i interkontynentalny w zawodowym boksie, osobowość telewizyjna.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

W młodości startował z sukcesami w kick-boxingu, w formule full contact.

W 1991 roku rozpoczął starty w zawodowym boksie. W 2002 roku osiągnął największy sukces w karierze, gdy pokonał w Dortmundzie przez techniczny nokaut Luana Krasniqi, zdobywając mistrzostwo Europy EBU w wadze ciężkiej. Tytuł stracił niecałe trzy miesiące później na rzecz Sinana Şamila Sama. W sumie do 2006 roku stoczył 50 walk, z czego wygrał 43 (21 przez nokaut).

W 2007 roku podpisał kontrakt z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki i zadebiutował w mieszanych sztukach walki (stoczył dwa pojedynki). W 2010 roku, po wygranej z Marcinem Najmanem zapowiedział, że była to prawdopodobnie jego ostatnia walka w karierze[2]. Powrócił jednak 5 listopada 2011 roku, aby stoczyć rewanż z Najmanem na zasadach K-1 podczas gali MMA Attack 1. Zwyciężył w 1. rundzie wskutek kontuzji nogi Najmana.

23 lutego 2013 w Gdańsku, w Ergo Arenie Saleta pokonał Andrzeja Gołotę poprzez nokaut w szóstej rundzie. Był to pojedynek pożegnalny boksera z zawodową karierą[3].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Kick-boxing:

  • mistrzostwo świata ISKA, WAKO (1990),
  • mistrzostwo Europy ISKA, WAKO (1990),
  • mistrzostwo Polski.

Boks zawodowy:

  • mistrzostwo interkontynentalne WBC (1994), IBO (1999),
  • mistrzostwo Europy EBU (2002),
  • mistrzostwo Polski (2001).

Bilans walk MMA[edytuj | edytuj kod]

1 zwycięstwo - 1 porażka - 0 remisów

Wynik Bilans Przeciwnik Rozstrzygnięcie Runda Czas Rozgrywki Data Miejsce
Wygrana 1-1-0 Polska Marcin Najman Poddanie (duszenie przedramieniem) 1 3:14 KSW XIV 18.09.2010 Polska Łódź
Przegrana 0-1-0 Białoruś Martin Malchasjan[4] Poddanie (duszenie zza pleców) 1 2:43 KSW VII 02.06.2007 Polska Warszawa

Filmografia[edytuj | edytuj kod]

W 2012 r. powstał film Bokser inspirowany biografią Przemysława Salety. Odtwórcą roli tytułowej był Szymon Bobrowski, a sam Saleta wystąpił w filmie gościnnie.

Występy w mediach[edytuj | edytuj kod]

Przemysław Saleta, 2008

Saleta zajmuje się również komentowaniem wydarzeń sportowych w polskich stacjach telewizyjnych i radiowych. Od stycznia 2007 do listopada 2007 był też redaktorem naczelnym polskiej edycji czasopisma "Gentleman's Magazine".

Od 28 września do 16 listopada 2007 brał udział w pierwszej edycji programu Gwiazdy tańczą na lodzie. Partnerowała mu Agata Rosłońska. Podczas ósmego odcinka Saleta wraz z partnerką zrezygnowali z uczestnictwa w programie z powodu choroby jego córki Nicole, której trzeba przeszczepić nerkę, a jej dawcą był Saleta. Był jurorem w programie Gwiezdny Cyrk. Brał udział także w polskiej edycji programu Fort Boyard. Od 6 października prowadzi w Polsat Play swój autorski program "Gadżety Salety". Od 2009 występuje w serialu Pierwsza miłość.

Życie osobiste[edytuj | edytuj kod]

Saleta był dwukrotnie żonaty. Pierwszą żoną Salety była modelka Ewa Pacuła, z którą ma córkę. Z drugą żoną Ewą Byzdrą-Saletą ma również córkę.

5 grudnia 2007 w warszawskim szpitalu przy ul. Lindleya Przemysław Saleta przeszedł operację usunięcia nerki. Nerka została przeszczepiona jego córce Nicole, która od kilku lat poddawana była dializom. 11 grudnia 2007 wskutek powikłań po zabiegu wystąpiła u niego niewydolność oddechowa i krwotok wewnętrzny. Konieczna była operacja. Jednym z podejrzeń była zatorowość płucna. Prawdopodobną przyczyną problemów była uogólniona reakcja organizmu na powstały stan zapalny (sepsa)[7]. 13 grudnia 2007 został wybudzony ze śpiączki farmakologicznej[8][9][10]. 17 grudnia 2007 stan Salety poprawił się na tyle, że pozwolono mu samodzielnie wstać z łóżka. 18 grudnia 2007 wieczorem opuścił szpital i święta spędził w domu[11].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy