Przenośnik śrubowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Zasada działania przenośnika
Przenośnik śrubowy zastosowany w kombajnie rolniczym

Przenośnik śrubowy (zwany też ślimakowym lub żmijką) – urządzenie do przemieszczania materiałów sypkich za pomocą śruby obracającej się wewnątrz koryta. Materiał może być transportowany w poziomie, skośnie lub w pionie.

Przenośniki śrubowe stosuje się jako urządzenie odbierające materiał spod różnego rodzaju zbiorników i silosów, służą również do dozowana produktu w procesach technologicznych. Dzięki zamkniętej budowie materiał transportowany może być odizolowany od otoczenia.

Budowa przenośnika[edytuj | edytuj kod]

Przenośniki śrubowe dzielą się na dwa rodzaje: z korytem zamkniętym i otwartym. Pierwsze mają zwykle koryto w kształcie rury okrągłej lub litery "U" z pokrywami, zaś drugie – w kształcie litery "U" (bez pokryw).

Przenośnik śrubowy składa się z koryta, wewnątrz którego znajduje się ślimak, czyli wał z nawiniętą powierzchnią śrubową (wstęgą ślimaka). Obracający się wał powoduje przesuwanie się materiału transportowanego. Produkowane są również ślimaki wykonane bez wału – wtedy wstęga musi być na tyle mocna, aby przenieść obciążenia. Koryto jak i ślimak wykonuje się ze stali lub z tworzywa sztucznego. Podstawowa konstrukcja opiera się na tzw. śrubie Archimedesa.

Napęd przenośnika realizowany jest poprzez napędzanie wału ślimaka lub bezpośrednio ślimaka (dla ślimaków bezwałowych).

Podawane dane techniczne[edytuj | edytuj kod]

  • długość – odległość pomiędzy zasypem i wysypem, często podaje się również całkowitą długość koryta;
  • średnica – średnica wewnętrzna koryta;
  • skok śruby ślimaka – odległość pomiędzy kolejnymi piórami wstęgi ślimaka;
  • wydajność – zdolność do przemieszczenia danej objętości w określonej jednostce czasu.