Przepiórka chińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przepiórka chińska
Synoicus chinensis[1]
(Linnaeus, 1766)
Samiec przepiórki chińskiej
Samiec przepiórki chińskiej
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Nadrząd neognatyczne
Rząd grzebiące
Rodzina kurowate
Rodzaj Synoicus
Gatunek przepiórka chińska
Synonimy
  • Tetrao chinensis Linnaeus, 1766[2]
  • Coturnix chinensis (Linnaeus, 1766)[1]
  • Excalfactoria chinensis (Linnaeus, 1766)
Podgatunki
  • E. c. chinensis (Linnaeus, 1766)
  • S. c. trinkutensis Richmond, 1902
  • S. c. palmeri Riley, 1919
  • S. c. lineata (Scopoli, 1786)
  • S. c. novaeguineae Rand, 1941
  • S. c. papuensis Mayr & Rand, 1936
  • S. c. lepida Hartlaub, 1879
  • S. c. australis Gould, 1865
  • S. c. colletti Mathews, 1912
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Przepiórka chińska (Synoicus chinenisis) – gatunek ptaka z rodziny kurowatych (Phasianidae).

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniono kilka podgatunków E. chinenisis[4]:

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Dziko żyjące przepiórki występują od południowych Chin, Sri Lanki, Nowej Gwinei, Indii, aż do Australii.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Ptaki te zamieszkują tereny otwarte: stepy, pola uprawne, tereny trawiaste. Przepiórki są ptakami monogamicznymi, czyli żyją w parach, w przeciwieństwie do większych przepiórek japońskich.

Hodowla[edytuj | edytuj kod]

Jajo przepiórki chińskiej

Wiele hodowców hoduje te ptaki ze względu na ich miniaturowy rozmiar (ok. 13 cm) i łatwą hodowlę. W wolierach ogrodowych i większych klatkach rozmnażają się bez najmniejszych problemów, w przeciwieństwie od swojego "siostrzanego gatunku" jakim jest przepiórka japońska (ok. 20), która częściowo zatraciła instynkt rozrodczy. Samiczka przepiórki chińskiej składa ok. 10 jaj (maksymalnie nawet 30) w naziemnym gnieździe, jednak nie jest w stanie wysiedzieć takiej liczby jaj. Wysiadywanie trwa 18 dni. Młode dojrzewają płciowo w wieku 6 miesięcy.

Podczas inkubacji najlepiej oddzielić koguta i ponownie go przywrócić po wykluciu się młodych. Jest jednak jeden warunek, trzeba obserwować samca kilka dni czy nie atakuje piskląt, jeżeli to robi należy natychmiast go oddzielić i ewentualnie z powrotem złączyć po wychowaniu młodych.

W naturalnej odmianie barwnej (standard) samiec wyraźnie rożni się od samicy. Samica ubarwiona jest na brązowo (szata ochronna) a samiec jest granatowo-brązowy. Głównym pożywieniem tych kuraków są nasiona traw, przed wszystkim proso (ok. 70%) później kanar i owsik. Można im również podawać mak. Spłoszona przepiórka gwałtowanie wzbija się do lotu, trzymana w klatce może się roztrzaskać o dach, więc większość hodowców trzyma te piękne ptaki w klatkach, których dach jest zabezpieczonym "czymś" miękkim np. styropianem. Z reguły ptaki wolą poruszać się "pieszo". Lot jest ostatecznością.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (najmniejszej troski) pod nazwą Coturnix chinensis[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Coturnix chinensis. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 11 listopada 2010]
  2. Asian Blue Quail (Coturnix chinensis) (ang.). IBC: The Internet Bird Collection. [dostęp 2013-10-21].
  3. 3,0 3,1 Coturnix chinensis. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 11 listopada 2010]
  4. Frank Gill, David Donsker: Family Phasianidae (ang.). IOC World Bird List: Version 3.5. [dostęp 2013-10-21].