Przerwy Kirkwooda

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przerwy Kirkwooda

Przerwy Kirkwooda – przerwy między pierścieniami w pasie planetoid. Główną przyczyną powstawania tych przerw jest przyciąganie Jowisza, które wyrzuca z orbit planetoidy będące w ruchu synchronicznym z tą planetą. Przerwy te jako pierwszy zaobserwował Daniel Kirkwood w roku 1857, który także poprawnie wyjaśnił ich związek z rezonansem orbitalnym planetoid i Jowisza.

Najbardziej wyraźne przerwy (zob. diagram):

  • 2,06 j.a. (rezonans 4:1)
  • 2,5 j.a. (rezonans 3:1), rodzina planetoidy Alinda
  • 2,82 j.a. (rezonans 5:2)
  • 2,95 j.a. (rezonans 7:3)
  • 3,27 j.a. (rezonans 2:1), rodzina planetoidy Griqua

Słabsze lub mniej wyraźne przerwy:

  • 1,9 j.a. (rezonans 9:2)
  • 2,25 j.a. (rezonans 7:2)
  • 2,33 j.a. (rezonans 10:3)
  • 2,706 j.a. (rezonans 8:3)
  • 3,03 j.a. (rezonans 9:4)
  • 3,075 j.a. (rezonans 11:5)
  • 3,47 j.a. (rezonans 11:6)
  • 3,7 j.a. (rezonans 5:3)

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]