Przerwy Kirkwooda

Przerwy Kirkwooda

Przerwy Kirkwooda – przerwy między pierścieniami w pasie planetoid. Główną przyczyną powstawania tych przerw jest przyciąganie Jowisza, które wyrzuca z orbit planetoidy będące w ruchu synchronicznym z tą planetą. Przerwy te jako pierwszy zaobserwował Daniel Kirkwood w roku 1857, który także poprawnie wyjaśnił ich związek z rezonansem orbitalnym planetoid i Jowisza.

Najbardziej wyraźne przerwy (zob. diagram):

• 2,06 j.a. (rezonans 4:1)
• 2,5 j.a. (rezonans 3:1), rodzina planetoidy Alinda
• 2,82 j.a. (rezonans 5:2)
• 2,95 j.a. (rezonans 7:3)
• 3,27 j.a. (rezonans 2:1), rodzina planetoidy Griqua

Słabsze lub mniej wyraźne przerwy:

• 1,9 j.a. (rezonans 9:2)
• 2,25 j.a. (rezonans 7:2)
• 2,33 j.a. (rezonans 10:3)
• 2,706 j.a. (rezonans 8:3)
• 3,03 j.a. (rezonans 9:4)
• 3,075 j.a. (rezonans 11:5)
• 3,47 j.a. (rezonans 11:6)
• 3,7 j.a. (rezonans 5:3)

Zobacz też

• Rodziny planetoid