Przesmyk Koryncki
Przesmyk Koryncki (Istm) – przesmyk łączący półwysep Peloponez z główną częścią Grecji, niedaleko miasta Korynt. Na zachodzie oblewa go Zatoka Koryncka (Morze Jońskie), a od wschodu - Zatoka Sarońska (Morze Egejskie). Kanał ma długość 6,3 km.
Przekopanie kanału rozważali Juliusz Cezar oraz Kaligula. Jednak dopiero Neron zaczął przekopywanie przesmyku. Wykorzystał w tym celu 6 tysięcy niewolników, którzy kopali przy pomocy szpadli. Wykopano według Pliniusza jedynie 5/8 km[1], a więc cały swój zamiar Neronowi udało się zrealizować tylko w 1/5 części. Tytaniczne przedsięwzięcie zostało poniechane przez jego następcę Galbę jako zbyt kosztowne. Przedsięwzięcie ukończone dopiero przez współczesnych budowlańców w XIX wieku, którzy dokładnie odtworzyli założenia swych starożytnych poprzedników[2].
Dokładnie od 1893 przesmyk przecina Kanał Koryncki o długości 6,3 km, który sprawił, że Peloponez stał się faktycznie wyspą.
Przypisy
- ↑ Pliny the Elder, The Natural History Plin. Nat. 4.5
- ↑ Marisa Ranieri Panetta, Neron, MUZA SA 2001, s. 111.