Przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Przestępstwo ścigane z oskarżenia prywatnego – rodzaj przestępstwa, które nie stanowi zagrożenia dla porządku publicznego, dlatego też jest ścigane wyłącznie na wniosek uprawnionej osoby. W przypadku przestępstw ściganych z oskarżenia prywatnego najczęstszą karą wymierzaną przez sądy jest grzywna.

Przestępstwa ścigane z oskarżenia prywatnego:

  • umyślne lekkie uszkodzenie ciała – art. 157 § 2 k.k. (chyba że pokrzywdzonym jest osoba najbliższa zamieszkująca wspólnie ze sprawcą)
  • nieumyślne lekkie uszkodzenie ciała – art. 157 § 3 k.k. (chyba że pokrzywdzonym jest osoba najbliższa zamieszkująca wspólnie ze sprawcą)
  • zniesławienie – art. 212 § 1 i 2 k.k.
  • zniewaga – art. 216 § 1 i 2 k.k.
  • naruszenie nietykalności cielesnej – art. 217 § 1 k.k.
  • uchylanie się wbrew obowiązkowi wynikającemu z ustawy od sprostowania lub odpowiedzi, o których mowa w art. 31 ustawy Prawo prasowe, albo opublikowanie takiego sprostowania lub odpowiedzi wbrew warunkom określonym w ustawie, o ile pokrzywdzony jest osobą fizyczną – art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe (przepis traci moc z dniem 14 czerwca 2012 r. na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego[1]).

Na zasadzie art. 60 § 1 k.p.k. prokurator może z urzędu wszcząć postępowanie w sprawach ściganych z oskarżenia prywatnego, jeśli wymaga tego interes społeczny.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Trybunał Konstytucyjny: Wyrok z dnia 1 grudnia 2010 r. o sygnaturze akt K 41/07 (pol.). [dostęp 2011-05-19].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Scale of justice gold.png Artykuł uwzględnia ograniczony pod względem terytorialnym stan prawny na 23 maja 2011. Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć prawnych w Wikipedii.