Przestrzeń (antropologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przestrzeń – rozumienie terminu zależy od kultury, w stosunku do której go odnosimy, z racji na różne sposoby wykorzystania, dzielenia i nazywania przedmiotu.

Międzykulturowe podobieństwo w pojmowaniu przestrzeni wynika, zdaniem Yi-Fu Tuana, z określania jej za pomocą ciała ludzkiego, które wyznacza kategorie: wysoko – nisko, przód – tył, lewa – prawa, centrum – dalsze otoczenie. Ciało ludzkie mierzy: kierunki, położenie i odległość. W przestrzeni pomaga orientować się punkt stały. Człowiek nieustannie należy do schematu przestrzeni, zgubienie się w przestrzeni jest jednoznaczne z brakiem orientacji w schemacie i utracie punktów odniesienia. „Przestrzeń konsoliduje jednostkę za zbiorowością wokół wspólnych elementów nacechowanych symbolicznie i podzielanych w trakcie interakcji z innymi jednostkami”[1]. Człowiek świecki żyje w przestrzeni jednorodnej, człowiek religijny posiada przestrzeń uprzywilejowaną (obszar święty). Obszary przestrzenna można podzielić na: sociofugal – przestrzenie działające odspołecznie, przebywając w nich ludzie nie zbliżają się do siebie, np. dworce kolejowe i sociopetal – przestrzenie działające dospołecznie, np. kawiarnia.

Edward T. Hall dzieli przestrzeń na:

Przypisy

  1. Tomasz Burdzik. Przestrzeń jako składnik tożsamości w świecie globalizacji. „Kultura — Historia — Globalizacja”. 11, s. 16, 2012. Instytut Kulturoznawstwa Uniwersytetu Wrocławskiego. doi:10.6084/m9.figshare.903720. ISSN 18-98-72-65 (pol.).