Przestrzeń anty de Sittera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Przestrzeń anty-de Sittera – w matematyce i fizyce (AdS_n) jest maksymalnie symetryczną lorenzowską rozmaitością ze stałą, negatywną krzywizną skalarną. Jest to Lorentzowska analogia n-wymiarowej przestrzeni hiperbolicznej podobnie jak przestrzeń Minkowskiego oraz przestrzeni de Sittera są analogiami przestrzeni euklidesowej i eliptycznej.

Pojęcie to jest najlepiej znane z roli jaką pełni w korespondencji AdS/CFT.

W języku ogólnej teorii względności przestrzeń anty-de Sittera jest maksymalnie symetrycznym, rozwiązaniem próżniowym równań pola grawitacyjnego Einsteina z negatywną wartością (przyciągającą) stałej kosmologicznej  \Lambda (korespondującą do negatywnej gęstości energii próżni i pozytywnego ciśnienia).

W matematyce, przestrzeń anty-de Sittera czasami definiowana bardziej ogólnie jako przestrzeń o arbitralnej sygnaturze (p,q). Generalnie w fizyce ważny jest przypadek z jednym czasopodobnym wymiarem. W związku z różnym zapisem znaków, to koresponduje do dwóch typów notacji (n-1,1) lub (1,n-1).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolf, Joseph A., Spaces of constant curvature. (1967)