Przestrzeń ilorazowa (algebra liniowa)
Przestrzeń ilorazowa – w algebrze liniowej przestrzeń liniowa otrzymana z innej poprzez „zwinięcie” podprzestrzeni liniowej do zera.
Spis treści |
[edytuj] Definicja
Niech
będzie przestrzenią liniową nad ciałem
, zaś
podprzestrzenią
. Zdefiniujmy na
relację równoważności
taką, że
, czyli
jest w relacji z
wtedy, gdy jedna z wartości może być otrzymana z drugiej poprzez dodanie elementu z
. Klasa równoważności
jest często oznaczana przez
,
ponieważ jest dana jako
.
Klasy równoważności tej relacji nazywane są również warstwami względem podprzestrzeni
wznaczonymi przez wektor
.
Przestrzeń ilorazowa
jest wówczas zdefiniowana jako
, czyli zbiór wszystkich warstw (klas równoważności) nad
. Iloczyn skalarny oraz dodawanie klas równoważności jest zdefiniowane przez równości
dla każdego
,
.
Sprawdzenie, że działania te są dobrze zdefiniowane (tzn. nie zależą od wyboru reprezentantów) nie jest trudne, operacje te przemieniają
w przestrzeń liniową nad
.
[edytuj] Przykłady i własności
Najprostszym przykładem jest iloraz przestrzeni
. Niech
, zaś
podprzestrzenią rozpinaną przez pierwsze
wektorów bazy kanonicznej. Dwa wektory
są określane jako równoważne wtedy i tylko wtedy, gdy są zgodne na ostatnich
współrzędnych. Przestrzeń ilorazowa
jest izomorficzna z
w oczywisty sposób.
Ogólniej, jeżeli
daje się zapisać jako (wewnętrzna) suma prosta podprzestrzeni
i
:
,
to przestrzeń ilorazowa
jest naturalnie izomorficzna z
.
Jeżeli
jest podprzestrzenią
, to kowymiar przestrzeni
w
jest zdefiniowany jako wymiar
. Jeżeli
jest przestrzenią skończonego wymiaru, to jest to po prostu różnica wymiarów
oraz
:
.
Istnieje naturalny epimorfizm, zwany epimorfizmem kanonicznym, z
na przestrzeń ilorazową
dany jako przesłanie elementu
na jego klasę równoważności
. Jądrem tego epimorfizmu jest podprzestrzeń
.
Niech
będzie przekształceniem liniowym. Jądrem
, oznaczanym przez
jest zbiór wszystkich
takich, że
. Jądro jest podprzestrzenią
. Pierwsze twierdzenie o izomorfizmie algebry liniwej mówi, że przestrzeń ilorazowa
jest izomorficzna z obrazem
w
. Bezpośrednim wnioskiem (dla przestrzeni skończeniewymiarowych) jest twierdzenie twierdzenie o rzędzie: wymiar
jest równy sumie wymiarów jądra i obrazu.
Kojądro operatora liniowych
jest zdefiniowane jako przestrzeń ilorazowa
, zaś
.
Jeżeli
będzie dane tak, aby
, zaś
będzie epimorfizmem kanonicznym, to istnieje wówczas dokładnie jedno przekształcenie liniowe
, że
. Ponadto jeśli:
jest epimorfizmem, to
również jest epimorfizmem,
, to
jest monomorfizmem.
[edytuj] Przestrzenie Banacha
Jeżeli
jest przestrzenią Banacha, a
domkniętą podprzestrzenią
, to iloraz
również jest przestrzenią Banacha. Przestrzeń ilorazowa posiada już strukturę przestrzeni liniowej na podstawie powyższych rozważań. Zdefiniujmy normę na
wzorem
.
Przestrzeń ilorazowa
jest zupełna względem tej normy, zatem jest to przestrzeń Banacha.
[edytuj] Przykłady
Niech
oznacza przestrzeń Banacha funkcji rzeczywistych na przedziale
, zaś
oznacza podprzestrzeń wszystkich funkcji
takich, że
. Wówczas warstwa (klasa równoważności) danej funkcji
jest określona poprzez jej wartość w zerze, a przestrzeń ilorazowa
jest izomorficzna z
.
Jeżeli
jest przestrzenią Hilberta, to przestrzeń ilorazowa
jest izomorficzna z dopełnieniem ortogonalnym
.
,
.
dla każdego
,
.
,
.
jest epimorfizmem, to
, to
.