Przetacznik krzewinkowy
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Przetacznik krzewinkowy | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | babkowate |
| Rodzaj | przetacznik |
| Gatunek | przetacznik krzewinkowy |
| Nazwa systematyczna | |
| Veronica fruticans Jacq. Enum. Stirp. Vindob. 2, 200 (1762) |
|
| Synonimy | |
|
Veronica saxatilis Scop. |
|
Przetacznik krzewinkowy (Veronica fruticans) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae). Występuje w Europie i na Grenlandii[2]. W Polsce wyłącznie w Tatrach i Pieninach.
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Niski półkrzew osiągający wysokość zaledwie 5–20 cm. Oprócz pędów kwiatowych wytwarza liczniejsze pędy płonne. Cała roślina jest delikatnie omszona.
- Łodyga
- Prosta, wzniesiona, delikatnie omszona i nierozgałęziająca się.
- Liście
- Dość grube i lśniące. Mają podługowaty lub odwrotnie jajowaty kształt i całobrzegą lub delikatnie tylko karbowaną i piłkowaną blaszkę. Wyrastają na krótkich ogonkach, lub są siedzące. Najniższe liście nie są większe od pozostałych i podczas kwitnięcia rośliny często są już uschnięte. Nie tworzą różyczki liściowej.
- Kwiaty
- Na jednej łodydze wyrasta po kilka kwiatów o ciemno-lazurowoniebieskiej barwie, tworząc groniasty kwiatostan. Kółkowa korona z bardzo krótką rurką ma średnicę 10–15 mm. Szypułki kwiatów dłuższe od przysadek i wzniesione. 4 wolne i delikatnie omszone działki o podługowatołopatkowatym kształcie, 4 płatki korony z dobrze widoczną, ciemniejszą nerwacją.
- Owoc
- Podłużnie jajowata, mocno spłaszczona i zwężająca się ku górze torebka o długości 6-9 mm. Pęka 4 szwami. Nasiona żółtej barwy, tarczkowate, spłaszczone.
Biologia i ekologia [edytuj]
- Rozwój
- Bylina, chamefit, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
- Siedlisko
- Porasta szczeliny skalne, piargi, niskie murawy naskalne. Występuje od regla dolnego po piętro halne.
- Fitosocjologia
- Gatunek charakterystyczny dla klasy Asplenietea rupestria[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
- ↑ Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
Bibliografia [edytuj]
- Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
- Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.