Przetacznik krzewinkowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przetacznik krzewinkowy
Veronica fruticans T69.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina babkowate
Rodzaj przetacznik
Gatunek przetacznik krzewinkowy
Nazwa systematyczna
Veronica fruticans Jacq.
Enum. Stirp. Vindob. 2, 200 (1762)
Synonimy

Veronica saxatilis Scop.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Kwiat

Przetacznik krzewinkowy (Veronica fruticans) – gatunek rośliny należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae). Występuje w Europie i na Grenlandii[2]. W Polsce wyłącznie w Tatrach i Pieninach.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Niski półkrzew osiągający wysokość zaledwie 5–20 cm. Oprócz pędów kwiatowych wytwarza liczniejsze pędy płonne. Cała roślina jest delikatnie omszona.
Łodyga
Prosta, wzniesiona, delikatnie omszona i nierozgałęziająca się.
Liście
Dość grube i lśniące. Mają podługowaty lub odwrotnie jajowaty kształt i całobrzegą lub delikatnie tylko karbowaną i piłkowaną blaszkę. Wyrastają na krótkich ogonkach, lub są siedzące. Najniższe liście nie są większe od pozostałych i podczas kwitnięcia rośliny często są już uschnięte. Nie tworzą różyczki liściowej.
Kwiaty
Na jednej łodydze wyrasta po kilka kwiatów o ciemno-lazurowoniebieskiej barwie, tworząc groniasty kwiatostan. Kółkowa korona z bardzo krótką rurką ma średnicę 10–15 mm. Szypułki kwiatów dłuższe od przysadek i wzniesione. 4 wolne i delikatnie omszone działki o podługowatołopatkowatym kształcie, 4 płatki korony z dobrze widoczną, ciemniejszą nerwacją.
Owoc
Podłużnie jajowata, mocno spłaszczona i zwężająca się ku górze torebka o długości 6-9 mm. Pęka 4 szwami. Nasiona żółtej barwy, tarczkowate, spłaszczone.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój
Bylina, chamefit, hemikryptofit. Kwitnie od czerwca do sierpnia.
Siedlisko
Porasta szczeliny skalne, piargi, niskie murawy naskalne. Występuje od regla dolnego po piętro halne.
Fitosocjologia
Gatunek charakterystyczny dla klasy Asplenietea rupestria[3].
Information icon.svg Zobacz też: Rośliny tatrzańskie.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
  2. Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Kwiaty Tatr. Przewodnik kieszonkowy. Warszawa: MULTICO Oficyna Wyd., 2003. ISBN 83-7073-385-9.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.