Przetacznik polny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przetacznik polny
Veronica arvensis Sturm45.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina babkowate
Rodzaj przetacznik
Gatunek przetacznik polny
Nazwa systematyczna
Veronica arvensis L.
Sp. Pl. ed. 1 13 (1753)
Synonimy

Veronica sartoriana Boiss. & Heldr[2].

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Przetacznik polny (Veronica arvensis L.) – gatunek należący do rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae).

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje na obszarach Azji o umiarkowanym klimacie, częściowo także o klimacie ciepłym (Indie, Pakistan), w Afryce Północnej, na Azorach, Maderze, Wyspach Kanaryjskichi w Europie. Rozprzestrzenia się także gdzieniegdzie poza tymi obszarami[2]. W Polsce roślina pospolita na całym obszarze jako archeofit.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, lub podnosząca się, owłosiona krótkimi włoskami, w górnej części ogruczolona. Wysokość 5–25 cm. Z korzenia wyrasta zwykle kilka nierozgałęziających się łodyg. Podczas suszenia roślina nie czernieje.
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe. Liście szerokojajowate, o nasadach nieco sercowatych, całe owłosione. Brzegi karbowane lub piłkowane, koniec tępo zakończony. Najniższe liście na łodydze nie są większe od pozostałych, często są już uschnięte podczas kwitnięcia rośliny.
Kwiaty
Owoce
Kwiaty
Na bardzo krótkich, wzniesionych szypułkach (prawie siedzące) w kątach liści. Kielich złożony z 4 wolnych, lancetowatych, tępo zakończonych i silnie owłosionych działek. Korona kółkowa z bardzo krótką rurką. Ma szerokość 3–5 mm i złożona jest z 4 płatków niebieskiego koloru. Płatki nierównej wielkości, jeden z płatków wyraźnie mniejszy i węższy. Szyjka słupka o podobnej długości, jak wycięcie torebki, z pojedynczą szyjką wyższą od pręcików. 2 pręciki.
Owoc
Mocno spłaszczona, sercowatego kształtu torebka, o długości równej szerokości. Cała owłosiona, na szczycie ostro wycięta i znacznie krótsza od działek kielicha. Nasiona jasnobrunatne, jajowatego kształtu.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Rośnie na przydrożach, łąkach, brzegach zarośli. W uprawach rolnych jest chwastem. W górach występuje po regiel górny. Słupek i pręciki dojrzewają równocześnie, roślina zapylana jest przez błonkówki.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
  2. 2,0 2,1 Family: Plantaginaceae (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-04-13].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Józef Rostafiński, Olga Seidl: Przewodnik do oznaczania roślin. Warszawa: PWRiL, 1973.
  2. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006.
  3. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński, Bogumił Pawłowski: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.