Przetacznik rozesłany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przetacznik rozesłany
Veronica prostrata subsp. scheereri (habitus).jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina babkowate
Rodzaj przetacznik
Gatunek przetacznik rozesłany
Nazwa systematyczna
Veronica prostrata L.
Sp. Pl. ed. 2, 1:17. 1762
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Przetacznik rozesłany (Veronica prostrata L.) – gatunek rośliny z rodziny babkowatych (Plantaginaceae), w systemach XX-wiecznych klasyfikowany zwykle do trędownikowatych (Scrophulariaceae) lub przetacznikowatych (Veronicaceae).

Zasięg geograficzny[edytuj | edytuj kod]

Występuje dziko na dwóch kontynentach[2]:

  • Azja: Turcja, Rosja Kaukaz Północny, zachodnia Syberia
  • Europa: Albania, Austria, Belgia Białoruś, Bułgaria, Czechy, Estonia, Francja, Grecja, Hiszpania, Holandia, Litwa, Łotwa, Mołdawia, Niemcy, Polska, Rosja, Rumunia, Słowacja, Szwajcaria, Ukraina, Węgry, Włochy. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie w rozproszeniu w zachodniej, północnej i wschodniej części kraju, brak go w części środkowej[3].

Zagrożenia[edytuj | edytuj kod]

Roślina umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski (2006)[4] w grupie gatunków wymierających, krytycznie zagrożonych (kategoria zagrożenia: E).

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się podgatunki[5]:

  • Veronica prostrata L. subsp. prostrata – Azja (Turcja), Europa (Albania, Austria, Białoruś, Bułgaria, Czechy, Estonia, Francja, Grecja, Litwa, Łotwa, Mołdawia, Niemcy, Polska, Rosja, Rumunia, Słowacja, Szwajcaria, Ukraina, Węgry, dawna Jugosławia)[2]
  • Veronica prostrata L. subsp. scheereri J.-P.Brandt – Austria, Belgia, Francja, Hiszpania, Holandia, Niemcy, Szwajcaria, Włochy[2]

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Bywa uprawiany jako roślina ozdobna, zwłaszcza jako roślina okrywowa. Tworzy darń o wysokości do 30 cm. W Polsce jest wystarczająco mrozoodporny (strefy mrozoodporności 5-9). Łatwy w uprawie, nie ma specjalnych wymagań co do podłoża. Rozmnaża się przez wysiew nasion jesienią lub wiosną, przez sadzonki wytwarzane latem lub przez podział rozrośniętych kęp jesienią lub wczesną wiosną[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-06].
  2. 2,0 2,1 2,2 Veronica prostrata (ang.). W: Germplasm Resources Information Network – (GRIN) [on-line]. USDA, ARS, National Genetic Resources Program. National Germplasm Resources Laboratory. Beltsville, Maryland. [dostęp 29 marca 2008].
  3. Adam Zając, Maria Zając( red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  5. Flora Europaea – Veronica (ang.). Royal Botanic Garden Edinburgh. [dostęp 18 marca 2008].
  6. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.