Przewód śródchłonki

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Błędnik błoniasty – schemat. Przewód śródchłonki widoczny w dolnej części rysunku i oznaczony jako ductus endolymphaticus

Przewód śródchłonki (ductus endolymphaticus) – stanowi część błędnika błoniastego. Jest to wąski kanał długości 7-9 milimetrów odchodzący od woreczka. Po drodze przyjmuje drobny przewód, który łączy go z łagiewką. Biegnie w kostnym kanaliku zwanym wodociągiem przedsionka. Wychodzi on z części skalistej kości skroniowej na tylną powierzchnię piramidy przez otwór zewnętrzny wodociągu przedsionka (łac. apertura externa aqueductus vestibuli). Leży tam w przestrzeni zewnątrzoponowej. Jego koniec rozszerza się tworząc worek śródchłonki (łac. saccus endolymphaticus).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Adam Bochenek, Michał Reicher, Franciszek Krzyształowicz, Ignacy Abramowicz: Anatomia człowieka. Warszawa: Państ. Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1989. ISBN 83-200-1230-9.

Star of life.svg Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.