Przyłęki (województwo kujawsko-pomorskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przyłęki
Przyłęki
Państwo  Polska
Województwo kujawsko-pomorskie
Powiat bydgoski
Gmina Białe Błota
Sołectwo Przyłęki
Wysokość 69 m n.p.m.
Liczba ludności (2011) 1021
Strefa numeracyjna (+48) 52
Tablice rejestracyjne CBY
SIMC 0079639
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Przyłęki
Przyłęki
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przyłęki
Przyłęki
Ziemia 53°02′24″N 17°58′04″E/53,040000 17,967778Na mapach: 53°02′24″N 17°58′04″E/53,040000 17,967778

Przyłękiwieś w Polsce położona w województwie kujawsko-pomorskim, w powiecie bydgoskim, w gminie Białe Błota.

W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie bydgoskim.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Miejscowość jest siedzibą parafii Wniebowzięcia NMP. W strukturze kościoła rzymskokatolickiego parafia należy do metropolii gnieźnieńskiej, diecezji bydgoskiej, dekanatu Białe Błota.

Wieś Przyłęki położona jest w skrajnie południowo-wschodniej części gminy Białe Błota. Sołectwo leży w pobliżu Bydgoszczy. Przyłęki leżą w pobliżu strefy krajobrazu chronionego - na obrzeżach Puszczy Bydgoskiej. Miejscowość obejmująca trzy części osad: Dziewianowo, Meksyk, Ostrów. Wieś liczy około 600 mieszkańców. Na terenie wsi odkryto liczne znaleziska archeologiczne z czasu neolitu.

Bliskość miasta Bydgoszczy oraz dostępność dróg międzynarodowych i krajowych ( 2510) wpływa na szybki rozwój sołectwa. Sołectwo również jest uzbrojone terenu w sieć energetyczną i wodociągową oraz telefoniczną. Wieś bogata w zieleń i wodę tzn. wokoło otaczają ją lasy i wody Starej Noteci i Kanału Noteckiego. Przewaga drzew sosny zwyczajnej. Na terenie Przyłęk znajduje się: szkoła podstawowa od klasy I do VI o charakterze ekologicznym posiadająca Certyfikat Szkoły Jakości, kościół parafialny zwany kaplicą z 1915 roku, kapliczka przydrożna "figurka", piękny dąb pomnik przyrody, wiele przepustów wodnych. Zdrowe środowisko naturalne wpływa na rozwój budownictwa jednorodzinnego. Wieś Przyłęki to wieś rodzinna – związki pokoleniowe. Obecnie zanikają gospodarstwa rolne – zostały tylko trzy gospodarstwa rolne na terenie wsi. Mieszkańcy Przyłęk to częściowo byli rolnicy, a także ludność napływowa.

Na terenie wsi zlokalizowane są dwa nieczynne cmentarze ewangelickie[1][2]oraz jeden ewangelicko-katolicki[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wieś Przyłęki, zwana w okresie staropolskim Drzewlinowem, bądź Drzewianowem, należąca do starostwa bydgoskiego powstała między 1523, a 1600 rokiem[4]. Położona była na północnym brzegu Noteci poniżej wsi Brzoza. W 1661 roku świadczono tu pańszczyznę 4 dni w roku we żniwa. Przed wojną północną mieszkały w Przyłękach 2 rodziny chłopskie, w 1712 już tylko jedna, a w latach 1713 i 1717 wieś była całkowicie opuszczona. Część ludności wiejskiej pod wpływem ciężarów spowodowanych wojną ratowała się ucieczką, bądź też pozostała na miejscu, ale była tak zrujnowana, że nie mogła płacić podatków[4]. 24 czerwca 1731 r. wieś otrzymał w kontrakcie owczarz Jakub Brun, który obowiązany był opłacać czynsz na rzecz wójta bydgoskiego[5]. Pola uprawne liczyły 3 włóki. Pod koniec XVIII w. wieś należała do Antoniego Przysieckiego.

Na mapie topograficznej Friedricha von Schröttera (1798-1802) miejscowość występuje pod zniemczoną nazwą „Przylenka”. W 1865 roku wieś zamieszkiwało 365 mieszkańców w 45 domach.

Pomniki przyrody[edytuj | edytuj kod]

We wsi znajdują się następujące pomniki przyrody:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przyłęki

Przypisy

  1. Zapomnieni - zdjęcia pierwszego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  2. Zapomnieni - zdjęcia drugiego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  3. Zapomnieni - zdjęcia trzeciego cmentarza. [dostęp 29-12-2011].
  4. 4,0 4,1 Żmidziński Franciszek: Przemiany w gospodarce wiejskiej starostwa bydgoskiego w latach 1661-1772. [w:] Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Humanistycznych. Seria C. Nr 13. Prace Komisji Historii IX. Warszawa-Poznań 1973
  5. Guldon Romana, Guldon Zenon: Inwentarz wójtostwa bydgoskiego z 1744 roku. [w:] Bydgoskie Towarzystwo Naukowe. Prace Wydziału Nauk Humanistycznych. Seria C. Nr 10. Prace Komisji Historii VII. Bydgoszcz 1970
  6. Rozporządzenie nr 11/91 Wojewody Bydgoskiego z dnia 1 lipca 1991 roku.