Przybysław Dyjamentowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przybysław Dyjamentowski
Data urodzenia 1694
Data śmierci 1774
Zawód historyk-falsyfikator

Przybysław Dyjamentowski, inna forma nazwiska: Dyamentowski; herbu Dryja, z przydomkiem Mutyna, (ur. 1694, zm. 1774) – polski historyk-fałszerz dyplomów, rodowodów i kronik.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w roku 1694. W wieku dojrzałym tytułował się stolnikiem urzędowskim. Mieszkał prawdopodobnie w Warszawie. Jego główną profesją było fałszowanie wywodów genealogicznych oraz kronik. Zmarł w roku 1774.

Twórczość[edytuj | edytuj kod]

Pisał pseudohistoryczne utwory, twierdząc potem, że to dzieła znanych pisarzy starożytnych lub średniowiecznych czy wręcz wymyślając autorów. Najbardziej jest znana Kronika słowiańsko-sarmacka Prokosza z 936 r., którą wydał Hipolit Kownacki (1823). Dyjamentowski zostawił w rękopisie liczne sfabrykowane kroniki i genealogie.

Ważniejsze "dzieła"[edytuj | edytuj kod]

  • Kronika polska przez Prokosza w wieku X napisana, z dodatkami z kroniki Kagnimira pisarza XI wieku i z przypisami krytycznymi komentatora wieku XVIII pierwszy raz wydrukowana, z rękopisma nowo wynalezionego (wyd. H. Kownacki, nakładem F. Morawskiego), Warszawa 1825; przekł. łaciński: H. Kownacki Prokosz, Chronicon Slavo-Sarmaticum saeculi X scriptoris, atque de origine Toporeorum, ex libris Zolavi et Kagnimiri saeculi XI scriptoprum excerpta, Warszawa 1827
  • Kagnimir, to jest dzieje pierwszych czterech królów chrześcijańskich w Polsce w wieku XI pisane, z "Historii polskiej" Długosza przedrukowane, z tłumaczeniem polskim i aneksami (wyd. H. Kownacki), Warszawa 1826; przekł. łaciński: Warszawa 1826
  • Kronika wieku XII, czyli dzieje Władysława I, Bolesława III, Władysława II i Bolesława IV, monarchów polskich, z księgi IV i V kompilacji Długosza wytłumaczone (wyd. H. Kownacki), Warszawa 1831
  • Trzech kronik polskich najdawniejszych wydrukowanych w latach 1825 i 1831 dokończenie.
    • 1: Kroniki Prokosza rozdział VII, opisujący dzieje Mieczysława I, księcia polskiego
    • 2: Wyjątki z Kroniki saskiej Dythmara dziejów Bolesława I, króla polskiego, opuszczonych w kronice Kagnimira
    • 3: Kroniki wieku XII część wtóra, opisująca dzieje Władysława II i Bolesława IV, monarchów polskich

Rękopis przygotowany do druku przez H. Kownackiego, zachowany w Bibliotece Narodowej, nr akc. 6940 (Archiwum Wilanowskie, sygn. 218).

Pełniejszy wykaz dokonanych i zamierzonych fałszerstw Dyamentowskiego podaje Kownacki na s. 246-264 dzieła Kronika polska przez Prokosza w wieku X napisana, z dodatkami z kroniki Kagnimira pisarza XI wieku i z przypisami krytycznymi komentatora wieku XVIII pierwszy raz wydrukowana, z rękopisma nowo wynalezionego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]