Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej w Łodzi

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej
Obiekt zabytkowy nr rej. A/109 z 20.01.1971
Budynek w 2007 roku
Budynek w 2007 roku
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Adres ul. Lecznicza 6
Styl architektoniczny modernizm
Architekt Stefan Kraskowski
Ukończenie budowy 1929-1930
Pierwszy właściciel Ubezpieczalnia Społeczna
Kolejni właściciele Gmina Łódź
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej
Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej
Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej
Ziemia 51°44′05,17″N 19°28′23,15″E/51,734769 19,473097Na mapach: 51°44′05,17″N 19°28′23,15″E/51,734769 19,473097
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Wejście do przychodni od ul. Leczniczej

Przychodnia Miejska przy ul. Leczniczej - jedna z najstarszych i największych przychodni w Łodzi, położona na rogu ulicy Leczniczej i Kasowej, w dzielnicy Chojny w Łodzi. Lecznica sąsiaduje z Parkiem Miejskim przy ul. Leczniczej.

Budynek jest własnością gminy Łódź, a użytkuje go Miejska Przychodnia "Lecznicza". W przychodni mieszczą się głównie gabinety lekarskie, laboratorium i apteki.

Budynek[edytuj | edytuj kod]

Budynek jest skonstruowany w kształcie litery A. Długość ramion wynosi ok. 65 m, rozpiętość ok. 70 m, szerokość frontu ok. 30 m. Między ramieniami obiektu znajdują się dziedzińce: zewnętrzny (mieszczą się tam budynki pogotowia ratunkowego), do którego wejście z zewnątrz prowadzi od ulicy Kasowej, oraz wewnętrzny. Obie przestrzenie są połączone ze sobą. Budynek składa się z trzech kondygnacji nadziemnych. Powierzchnia użytkowa wynosi ponad 7 tys. m². W czasie wojny mieścił się w nim niemiecki szpital, po wojnie - przychodnia lekarska i rehabilitacyjna (w podziemiach jest nawet basen, obecnie jest nieużywany - czeka na remont)[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Obiekt powstał w latach 1929-1930 na zlecenie władz miejskich z przeznaczeniem na przychodnię Ubezpieczalni Społecznej. Projektantem był warszawski architekt Stefan Kraskowski. Bryła budynku i jego elewacja noszą cechy klasycyzującego modernizmu. Powierzchnia użytkowa budynku wynosi ponad 7 tys. mkw. Na początku lat 70. XX wieku został wpisany do rejestru zabytków Łodzi. W latach osiemdziesiątych lecznica funkcjonowała jako Zakład Opieki Zdrowotnej.

W latach 2001-2003 przeprowadzono prace remontowo-konserwatorskie. Projekt renowacji przygotowali architekci pod kierunkiem Marka Pabicha. Objęły one wymianę odparzonych części tynku, oczyszczenie ścian i uzupełnienie ubytków. Przeprowadzono renowację stolarki okiennej i drzwiowej oraz przywrócono pierwotny wygląd metalowym okuciom. Większość okien wymieniono, zachowując cechy pierwowzoru[2].

W pobliżu[edytuj | edytuj kod]

Dojazd[edytuj | edytuj kod]

Do skrzyżowania ulic Rzgowskiej i Leczniczej;

  • tramwajem nr 6 i 5,
  • autobusem nr 72.

Przypisy

  1. Odnowiono największy zabytek w Łodzi, Gazeta Wyborcza (wiol) 2003-12-19
  2. Wirtualna Łódź