Przygody rabina Jakuba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przygody Rabina Jakuba
Les aventures de rabbi Jacob
Gatunek komedia
Data premiery Francja 18 października 1973
Kraj produkcji  Francja
Język francuski
Czas trwania 96 min
Reżyseria Gérard Oury
Scenariusz Pierre Foucaud
Główne role Louis de Funès (Victor Pivert)
Suzy Delair (Germaine Pivert)
Marcel Dalio (Rabbi Jacob)
Claude Giraud
Claude Piéplu
Renzo Montagnani
Henri Guybet
Miou-Miou
Muzyka Vladimir Cosma
Zdjęcia Henri Decaë
Montaż Albert Jurgenson
Produkcja Bertrand Javal
Paryska restauracja Les Deux Magots, która zagrała w filmie

Przygody rabina Jakuba (fr. Les aventures de rabbi Jacob) – francuski film komediowy z 1973 roku z udziałem Louisa de Funès.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Pierwowzorem rabbiego Jakuba była sylwetka aktora Marcela Dalio, który wcielił się właśnie w postać nowojorskiego rabina. Francuski aktor, z pochodzenia Żyd, w 1940, na krótko przed wybuchem wojny we Francji, musiał uciekać z Paryża. Poprzez Lizbonę, a następnie Chile i Meksyk wyemigrował do USA. Do Francji powrócił dopiero po kilkudziesięciu latach.

Przygody rabbiego Jakuba są filmem dotykającym poważnych kwestii społecznych, takich jak rasizm, ksenofobia czy tolerancja. Poruszają także sprawę relacji żydowsko-arabskich, podkreślając potrzebę i znaczenie pojednania (wymowny uścisk dłoni Slimana i Salomona). Premiera filmu miała miejsce 18 października 1973, podczas gdy w dn. 6-22 października 1973 miała miejsce wojna Jom Kippur, między Egiptem i Syrią a Izraelem.

Cała akcja filmu rozgrywa się od piątkowego popołudnia do popołudnia dnia następnego.

Rabbi Jakub (Marcel Dalio) jest jednym z nowojorskich rabinów. Pewnego dnia krewni z Francji, rodzina Schmolli, zapraszają go na uroczystość bar micwy młodego Dawida. W piątkowe popołudnie rabbi wsiada na pokład samolotu i udaje się w podróż do swej rodzinnej Francji, po ponad 30 latach życia w USA. Towarzyszy mu młody rabin, rabbi Samuel.

Citroën DS – takim samochodem podróżował w filmie Victor Pivert ze swoim szoferem

W Normandii bogaty biznesmen Victor Dzięcioł/Pivert (Louis de Funès) również zażywa podróży Citroënem DS. Jego córka (Miou-Miou) ma następnego dnia wyjść za mąż. Dzięcioł jest wybuchowym człowiekiem, skąpym i despotycznym. Dodatkowo rasista, który szczególnie nie znosi Murzynów, Żydów, Belgów i Anglików. Podczas drogi on i jego kierowca, Salomon (Henri Guybet) doznają dość poważnego wypadku. Ich samochód, z łodzią na dachu, kozłuje w powietrzu i wpada na sam środek jeziora. Gdy Salomon, z pochodzenia Żyd, odmawia Dzięciołowi pomocy z powodu rozpoczynającego się szabatu, ten postanawia go zwolnić.

W tym samym czasie lider arabskich rewolucjonistów Mohammed Larbi Slimane (Claude Girard) zostaje porwany przez swoich oponentów, którzy postanawiają się go pozbyć na dobre. Zabójcy, kierowani przez pułkownika Farèsa, zabierają go do opuszczonej fabryki gumy do żucia… tego samego miejsca, gdzie Viktor Dzięcioł udaje się w poszukiwaniu pomocy do samochodu. Przypadkowo pomaga on wydostać się Slimanowi. W czasie ucieczki zostaje zabitych jednak dwoje Arabów. Policja po znalezieniu ciał w pobliżu jeziora oskarża natychmiast Dzięcioła o zbrodnię.

Następnego dnia Sliman zmusza Dzięcioła do wyjazdu z nim na lotnisko Orly, by ten mógł dostać się na pokład samolotu do swego rodzinnego kraju (jeżeli bowiem rewolucja się powiedzie, Sliman zostanie prezydentem). Jednakże obydwaj są ścigani przez zacne grono osób – Germaine, zazdrosną żonę Dzięcioła, która sądzi, że jej mąż opuszcza ją dla innej kobiety; Farèsa i jego zabójców oraz przez komisarza policji, Andreaniego, który chce zatrzymać Dzięcioła za jego domniemane zabójstwo.

Próbując ukryć swą tożsamość, Sliman i Dzięcioł atakują dwóch rabinów w toalecie lotniska, kradnąc im ubranie, brody i pejsy. Zamiana jest tak perfekcyjna, że żydowska rodzina Schmolli bierze dwójkę przebierańców za prawdziwego rabbiego Jakuba i rabbi Samuela. Jedynym, który odkrywa mistyfikację jest Salomon, zwolniony szofer Dzięcioła, który okazuje się bratankiem rabina. Z dużym trudem, ale jednak, dwójce udaje się zachować swą prawdziwą tożsamość w sekrecie, a nawet wygłosić żydowskie kazanie…

Dalej akcja nabiera jeszcze szybszego tempa, wszystko jednak kończy się jak najbardziej szczęśliwie. Rewolucja kończy się sukcesem, a Sliman zostaje prezydentem republiki. Córka Dzięcioła zakochuje się w nim i opuszcza swego narzeczonego przed ołtarzem. Prawdziwy rabbi Jakub odnajduje swoich krewnych i wspólnie z rodziną Dzięcioła wszyscy udają się celebrować żydowską uroczystość.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

i inni

Wersja polska[edytuj | edytuj kod]

Reżyseria: Elżbieta Kowalska
Opracowanie wersji polskiej: GMC STUDIO

Odbiór filmu[edytuj | edytuj kod]

  • Film we Francji obejrzało 7,3 mln widzów.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]