Przymiotno gałęziste

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Przymiotno gałęziste
Illustration Erigeron strigosus1.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd astrowce
Rodzina astrowate
Podrodzina Asteroideae
Rodzaj przymiotno
Gatunek przymiotno gałęziste
Nazwa systematyczna
Erigeron ramosus (Walters) Britton, Sterns & Poggenb.
Prelim. Cat. 27. 1888
Synonimy

Erigeron annuus subsp. strigosus (Muhl. ex Willd.) Wagenitz
Erigeron strigosus H. L. Mühl.

"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Przymiotno gałęziste, p. szczeciniaste (Erigeron ramosus Walters ) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Gatunek pochodzący pierwotnie z Ameryki Północnej, w Europie i Polsce zadomowiony (kenofit). Przez niektórych botaników uważany za podgatunek przymiotna białego.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, o wysokości 40–100 cm, owłosiona u góry rozgałęziona.
Liście
Dolne liście owalne lub szerokolancetowate grubo piłkowane, górne lancetowate, siedzące, słabo piłkowane lub całobrzegie.
Kwiaty
Rurkowate, w luźnych wiechowatych kwiatostanach. Koszyczki kwiatowe o średnicy do 1,5 cm, z żółtymi kwiatami rurkowatymi i białymi kwiatami języczkowatymi (czasami niebieskawymi). Pappus kwiatów języczkowatych żeńskich jest jednoszeregowy i złożony z krótkich szczecinek, kwiatów rurkowych podwójny. Brak kwiatów żeńskich nitkowatych. Listki okrywy silnie, odstająco owłosione. Okres kwitnienia od czerwca do października.
Owoc
Niełupka.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina dwuletnia, hemikryptofit. Rośnie w lasach łęgowych, zaroślach, przydrożach, wysypiskach, nasypach, polach, brzegach rzek i rowów, żwirowiskach. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Erysimo-Melilotetum[2].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-04-15].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.