Przytulisko w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Przytulisko w Warszawie
Zdjęcie szpitala
Data założenia 1850
Typ szpitala dom opieki
Państwo  Polska
Adres ul. Wilcza 7,
00-538 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Przytulisko w Warszawie
Przytulisko w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Przytulisko w Warszawie
Przytulisko w Warszawie
Ziemia 52°13′33,1680″N 21°01′16,5360″E/52,225880 21,021260Na mapach: 52°13′33,1680″N 21°01′16,5360″E/52,225880 21,021260

Przytulisko, Warszawski Dom Schronienia, Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa - Przytulisko - nieistniejący warszawski zakład dobroczynny świadczący pomoc ubogim kobietom, zlokalizowany przy ul. Wilczej 7, a powstały w 1850 r.[1]

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przytulisko założyło Warszawskie Towarzystwo Dobroczynności. Inicjatorkami były członkinie Żywego Różańca działające również w Towarzystwie św. Wincentego a Paulo. Były to głównie zamożne kobiety i arystokratki. W 1864 r. na cele przytułku zakupiono jednopiętrową oficynę przy ul. Wilczej 7. Wcześniejsze siedziby zakładu znajdowały się:

Jako pierwsza przytułkiem zarządzała Feliksa Robaczewska. W 1880 r. Przytulisko zyskało własny statut i miało funkcjonować pod nazwą Warszawski Dom Schronienia jednak nazwa nie przyjęła się. Od 1881 r. nadzór nad zakładem pełniła Rada Miejska Dobroczynności Publicznej.

Od 1882 r. przytułkiem kierowała Kazimiera Gruszczyńska (zajmowała się administracją, całością zarządzały władze świeckie). Powołał ją na to stanowisko o. Honorat Koźmiński. Gruszczyńska była także współzałożycielką Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Cierpiących, w skład którego weszły osoby zatrudnione w przytułku. Z jej inicjatywy w 1907 r. powstało Towarzystwo Opieki nad Pielęgniarkami. W 1909 r. przekształcono je w Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa.

W latach 1911-1913 do oficyny dobudowano dwa piętra. W okresie pomiędzy 1913 a 1915 r. powstała kaplica.

W 1920 r. Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa połączyło się z przytułkiem Przytulisko. Powstały zakład nazwano: Towarzystwo Pielęgnowania Chorych św. Józefa - Przytulisko. Przestały też istnieć świeckie władze Przytuliska. W latach 1931-1944 znajdowało się tam ok. 32-38 starszych kobiet.

2 października 1944 r. władze okupacyjne nakazały opuścić zakład. Członkinie Towarzystwa Pielęgnowania Chorych św. Józefa - Przytulisko (Siostry Franciszkanki od Cierpiących) wróciły po wojnie do niezniszczonego budynku. Uruchomiono w nim wówczas kuchnię dla pracowników Zarządu Miejskiego, która działała przez rok. Schronienie otrzymywali tu wojskowi wracający z obozów. Zaczęto również wydawać ubogim obiady i udzielać pomocy pielęgniarskiej.

Obecnie w budynku znajduje się Dom generalny Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek od Cierpiących (ma w nim swoją siedzibę Zarząd Generalny)[2].

Przypisy