Psalm 146
Psalm 146 – jeden z psalmów dydaktycznych zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów.
Jego numer przyjęty został za Biblią hebrajską; Septuaginta i Wulgata nadają mu numer 145.
Spis treści |
Gatunek literacki i okoliczności powstania [edytuj]
Psalm 146 jest hymnem pochwalnym, w którym obok pochwał Jahwe znajdują się także pouczenia i przestrogi. Jest to pierwszy z pięciu hymnów, tzw. małego Hallelu, które tworzą zakończenie Księgi Psalmów.
Przyjmuje się, że psalm powstał po okresie niewoli babilońskiej. Takie jest też zdanie tradycji żydowskiej, którą przechowała Septuaginta czyli Biblia grecka. Według komentarza w tym tłumaczeniu autorami Psalmu 146 mieli być działający po niewoli prorocy: Aggeusz i Zachariasz. O późnym czasie powstania psalmu świadczą też arameizmy występujące w wierszach 3-5. Ponieważ jednak psalm cytowany jest przez deuterokanoniczną 1Mch 2,63 [1], nie można czasu jego powstania przenosić na czasy machabejskie.
Treść i teologia [edytuj]
Psalmista najpierw do chwalenia Boga zachęca samego siebie (wiersze 1-2), następnie określa bezsens polegania na ludziach:
| „ |
Nie polegajcie na władcach |
” |
| — w. 3-4; przekład Biblii Paulistów | ||
Dalej następuje pochwała Boga - stwórcy świata i obrońcy uciśnionych:
| „ |
Wymierza sprawiedliwość uciśnionym, |
” |
| — w. 7; przekład S. Łach | ||
Psalm 146 zachęcać ma do wielbienia Boga jako króla wszechświata, który nie zawodzi pokładanej w nim ufności. Interpretacja chrześcijańska stawia w centrum psalmu Jezusa Chrystusa, który uzdrawiał chorych, przywracał wzrok ślepym i karmił tłumy chlebem.
Psalm w religiach [edytuj]
- W religii Świadków Jehowy jedna z z ich pieśni oparta jest na owym Psalmie [2].
Bibliografia [edytuj]
- Stanisław Łach: Księga Psalmów: Wstęp - przekład z oryginału - komentarz - ekskursy. Poznań: Pallotinum, 1990, s. 579-580.
Linki zewnętrzne [edytuj]
Przypisy
- ↑ 1 Mch 2,63
- ↑ Śpiewnik Śpiewajmy Jehowie: pieśń nr 104 Sławmy Jah! (Psalm 146:2)
|
||||||||||||||
