Psalm 39

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Psalm 39 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. Psalm jest zaliczany do grona dzieł dawidowych[1]. W numeracji Septuaginty psalm ten nosi numer 38.

Teologia Psalmu[edytuj | edytuj kod]

Należy zaznaczyć, że psalm ten łączy się tematycznie i merytorycznie z Psalmem 38[2]. Psalm 39 porusza tematykę śmierci i przemijania. Podaje, że z człowieka życie uchodzi na skutek jego grzechów. Jedyną nadzieją na ratunek pozostaje Bóg, który może udzielić łaski i miłosierdzia w ostatnich chwilach życia. Początkowe wersety psalmu są oznajmieniem podmiotu lirycznego o tym, ze nie chce on grzeszyć, wypowiadać nierozważnych skarg ani dawać pretekstów do drwin i bluźnierstw[3].

Wersety 10-12 wyrażają przekonanie, że Bóg jest absolutem odpowiedzialnym za stan wszechrzeczy, także ludzkich nieszczęść[3]. Tą zasadę łamie Jezus Chrystus w Nowym Testamencie, choćby w J 9,2-3.

W ostatnich wersetach psalmu podmiot liryczny błaga, by Bóg go wysłuchał. Podobna sytuacja znajduje się we wcześniejszym psalmie. Treść utworu jest rozpatrywaniem życia psalmisty. Porównuje je ze szczęśliwym życiem ludzi grzesznych. Treściowo jest podobny do pytań pojawiających się w Księdze Hioba[2].

Symbolika[edytuj | edytuj kod]

  • Mimo swojej pokutnego zabarwienia utwór nie został włączony w poczet psalmów pokutnych[4].
  • W psalmie dwukrotnie pojawia się niejasne słowo Sela, którego znaczenie nie jest dokładnie znane[5].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. M.J. Mangano, Wstęp do Starego Testamentu cz.2, Chrześcijański Instytut Biblijny, Warszawa 2009, s. 54-55.
  2. 2,0 2,1 H.W. Jungling, Księga Psalmów, pierwsza (Ps 1-41), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W.R. Farmer, Warszawa 2001, s. 711-712.
  3. 3,0 3,1 Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1178.
  4. Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1165.
  5. W. A. Beardslee, Sela, [w:] Słownik Wiedzy Biblijnej, red. B. M. Metzger, M. D. Coogan, 2004, s. 708.