Psalm 46

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Fragment Psalmu 46 w języku hebrajskim

Psalm 46 – jeden z utworów zgromadzonych w biblijnej Księdze Psalmów. W Septuagincie psalm ten nosi numer 45.

Ogólne informacje[edytuj | edytuj kod]

Psalm 46 jest zaliczany do grona dzieł Synów Koracha. W tekście widzimy, że podmiot liryczny wypowiada się w 1. os. lm. Pewną ciekawostkę stanowią dwa ostatnie wersety, ponieważ podmiot liryczny przekształca się w 1. os. lp., a osobą mówiącą staje się sam Bóg.

Treść[edytuj | edytuj kod]

Psalmiści w swoim dziele zapewniają, że Bóg jest dla nich największym źródłem pewności w godzinach wszelkich prób i niepewności. Niezależnie od tego, czy zagraża im człowiek, czy siły przyrody, obecność Najwyższego oddala od nich bojaźń[1]. Niektórzy zdają się sugerować, iż Psalm opowiada o niebiańskiej opiece, jaką otoczył Bóg Jerozolimę[2]. Jedyną poszlakę argumentującą tego typu hipotezę zdaje się być werset 5, który wspomina o mieście Bożym[1]. Z tego względu niektórzy zaliczają niniejszy Psalm do grona tzw. Pieśni Syjonu[2]. Jednak należy zaznaczyć, że tekst nie wspomina wyraźnie ani o Syjonie, ani o Jerozolimie[1].

Nagłówek Psalmu[edytuj | edytuj kod]

Warto wspomnieć o samym nagłówku Psalmu. Wydaje się on wskazywać, że pieśń została stworzona z myślą o tym, iż będą śpiewały ją młode kobiety, wskazuje na to hebrajski zwrot alamot. Istnieje też możliwość, że wykonywany miał być przez soprany[1]. Odnośnie do samego zwrotu alamot, grecka wersja Psałterza tłumaczy ten tytuł jako Pieśń o rzeczach ukrytych[2].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • morze i wody – ludzie starożytnego Bliskiego Wschodu te dwa określenie niejednokrotnie łączyli z potężnymi siłami chaosu zagrażającymi od czasu do czasu porządkowi ustanowionemu przez Boga[1].
  • Pan zastępów – częste określenie Boga jako głównego dowódcy ziemskiej armii[2]. W Nowym Testamencie tytuł ten, jak wiele innych, został skrócony do formy Pan i wyraźnie odnosi się do Boga Ojca. Septuaginta zastąpiła tym słowem imię Boga JHWH[3].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 K. Farmer, Księga Psalmów, druga (Ps 42-72) i trzecia (Ps 73-89), [w:] Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. W. R. Farmer, Warszawa, 2001, s. 720.
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, s. 1187.
  3. Pan, Pański, [w:] Słownik Antropologii Nowego Testamentu, B. Widła, Warszawa, 2003, s. 175.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Międzynarodowy komentarz do Pisma Świętego, red. Farmer W. R., Verbinum, Warszawa 2001.
  • Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu najnowszy przekład z języków oryginalnych z komentarzem, Święty Paweł, Częstochowa 2009.
  • Słownik Antropologii Nowego Testamentu, Widła B., Vocatio, Warszawa 2003.