Psarskie (powiat śremski)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Psarskie
Aleja Platanowa
Aleja Platanowa
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat śremski
Gmina Śrem
Wysokość 80 m n.p.m.
Liczba ludności (2007) 810
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 63-100
(poczta: Śrem)
Tablice rejestracyjne PSE
SIMC 0596576
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Psarskie
Psarskie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Psarskie
Psarskie
Ziemia 52°06′N 17°00′E/52,100000 17,000000Na mapach: 52°06′N 17°00′E/52,100000 17,000000
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Figura Najświętszego Serca Jezusa

Psarskiewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie śremskim, w gminie Śrem. W latach 1975-1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa poznańskiego.

Wieś położona na lewym brzegu Warty, sąsiadująca od zachodu ze Śremem przy drodze wojewódzkiej nr 310 (ŚremCzempińGłuchowo). We wsi znajduje się skrzyżowanie z drogą powiatową nr 4062 do Iłówca przez Brodnicę[1]. Komunikację ze wsi do Śremu zapewnia komunikacja gminna (linia 9 i 10)[2].

W 1279 roku Psarskie pierwszy raz zaistniało w dokumentach księcia Przemysła II jako własność rycerska komesa Borka z Sierakowa. W późniejszych wiekach wieś pozostawała w rękach różnych rodów, wśród nich byli Psarscy, Szamarzewscy, Gliszczyńscy oraz Kołaczkowscy. W 1781 majątek kupił Józef Wybicki. Właścicielami od 1793 byli Platerowie, Raczyńscy, Grodziccy i Szołdrscy. Ostatnim właścicielem przed wybuchem II wojny światowej był August Zaleski – minister spraw zagranicznych II RP, prezydent RP na emigracji w Anglii[3].

Zabytkami chronionymi prawem są[4][3]:

  • Park krajobrazowy – z końca XVIII wieku o powierzchni 5,85 ha, a w nim m.in. dęby szypułkowe o obwodzie 645 cm i 440 cm, kasztanowiec o obwodzie 514 cm, lipy, graby, oraz cis ukształtowany w formie altany.
  • Pałac – z 1867, rozbudowany w 1900, w stylu neogotyckim, obecnie od 1971 mieści się w nim Państwowy Dom Pomocy dla Dorosłych.

Atrakcją wsi jest także:

  • Aleja drzew (ul. Platanowa) – prowadzi od pałacu do drogi wojewódzkiej nr 310, złożona z 90 klonów zwyczajnych, 27 platanów zachodnich i 15 jesionów wyniosłych o obwodzie 120-250 cm, uznana za pomnik przyrody.
  • Figura Najświętszego Serca Jezusa z 1884 przy drodze do Góry, znajduje się w gminnej ewidencji zabytków[5].

Świątkami przydrożnymi we wsi jest również figura Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1919 przy skrzyżowaniu ulic Zachodniej i Owocowej oraz figura Matki Boskiej Różańcowej w narożniku pałacu[6].

Przypisy

  1. Powiatowy Zarząd Dróg w Śremie: Wykaz dróg powiatowych. [dostęp 6 lipca 2009].
  2. Miejski Portal Informacyjny: Rozkład jazdy. [dostęp 7 lipca 2009].
  3. 3,0 3,1 Zbigniew Szmidt: Powiat Śremski, przewodnik turystyczny. Śrem: Unia Gospodarcza Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010, s. 25-29.
  4. Krajowy Ośrodek Badań i Dokumentacji Zabytków: Rejestr zabytków KOBiDZ w województwie wielkopolskim (pol.). [dostęp 7 marca 2009].
  5. Biuletyn Informacji Publicznej Gminy Śrem: Gminna ewidencja zabytków - Kapliczki przydrożne. [dostęp 6 lipca 2009].
  6. Zachowanie lokalnego dziedzictwa. Świątki przydrożne i kościoły w gminie Śrem. Śrem: Unia Gospodarcza Miast Regionu Śremskiego - ŚOWMP, 2010.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]