Psephoderma
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Psephoderma | |
| Meyer, 1858 | |
| Okres istnienia: noryk 223–209 mln lat temu |
|
Psephoderma alpinum |
|
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | zauropsydy |
| Podgromada | diapsydy |
| Nadrząd | zauropterygi |
| Rząd | plakodonty |
| Nadrodzina | Cyamodontoidea |
| Rodzina | Placochelyidae |
| Rodzaj | Psephoderma |
| Gatunki | |
|
|
Psephoderma – rodzaj plakodonta przypominającego pokrewne mu Placochelys i Cyamodus.
Nazwa Psephoderma oznacza "szorstka skóra"[1].
Zwierzę to posiadało spłaszczoną czaszkę z prostym, wąskim dziobem. Szczęki zawierały zaokrąglone zęby wyspecjalizowane w miażdżeniu skorupiaków, którymi żywiło się Psephoderma. Inaczej, niż u innych plakodontów, jego karapaks dzielił się na dwie części. Jedna spoczywała na barkach, druga zaś z tyłu. Zwierzę osiągało 180 cm długości. Żyło w noryku około 223-209 milionów lat temu[1], będąc jednym z ostatnich plakodontów. Zamieszkiwało morza południowej Europy[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 The Psephoderma (ang.). [dostęp 2009-07-25].