Pstrąg źródlany

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pstrąg źródlany
Salvelinus fontinalis[1]
(Mitchill, 1814)
Pstrąg źródlany
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada promieniopłetwe
Rząd łososiokształtne
Rodzina łososiowate
Rodzaj Salvelinus
Gatunek pstrąg źródlany
Synonimy
  • Baione fontinalis (Mitchill, 1814)
  • Salmo alleganiensis Rafinesque, 1820
  • Salmo canadensis Griffith & Smith, 1834
  • Salmo erythrogaster DeKay, 1842
  • Salmo fontinalis Mitchill, 1814
  • Salmo hudsonicus Suckley, 1861
  • Salmo immaculatus Storer, 1850
  • Salvelinus fontinalis timagamiensis Henn & Rinckenbach, 1925
  • Salvelinus timagamiensis Henn & Rinckenbach, 1925
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Młody osobnik złapany na muchę

Pstrąg źródlany[2] (Salvelinus fontinalis) – gatunek słodkowodnej ryby z rodziny łososiowatych (Salmonidae).

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Naturalnie występuje w Ameryce Północnej, w zlewni Atlantyku. Sprowadzony do Europy (w tym Polski) oraz innych części świata w końcu XIX wieku. W Polsce od 1890 roku[3], nielicznie występuje w niektórych rzekach górskich, pochodząc z zarybień bądź uciekając z hodowli. Zasiedla zimne potoki i rzeki o bystrym prądzie. Jest rybą osiadłą.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Osiąga zwykle 20–35 (maksymalnie 50) cm i masę ciała do 3 kg. Ciało wydłużone, lekko bocznie ścieśnione. Otwór gębowy sięga za tylną krawędź oka. Grzbiet zielonobrązowy. Na zielonożółtych bokach charakterystyczny marmurkowy wzorek oraz zielone, czerwone i żółte plamki. Płetwy ogonowa i grzbietowa są jasnooliwkowe, ta pierwsza nakrapiana czarnymi plamkami. Płetwy piersiowe, brzuszne i odbytowa są pomarańczowe, ich białe krawędzie mają czarną obwódkę. Samce w okresie rozrodu mają jaskrawopomarańczowe podbrzusze. Drobne łuski cykloidalne.

Odżywianie[edytuj | edytuj kod]

Odżywia się głównie owadami i ich larwami, skorupiakami oraz rybami.

Rozród[edytuj | edytuj kod]

Tarło od października do stycznia. Samica składa od 1000–2000 ziaren ikry do półmiskowatego kształtu jamek, które wykopuje w płytkich wodach, górnych partiach rzek na dnie żwirowym, w szybkim prądzie. Może krzyżować się z palią jeziorową i pstrągiem potokowym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Salvelinus fontinalis w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
  2. Krystyna Kowalska, Jan Maciej Rembiszewski, Halina Rolik Mały słownik zoologiczny, Ryby, Wiedza Powszechna, Warszawa 1973
  3. A. Witkowski, J. Grabowska. The non-indigenous freshwater fishes of Poland: Threats for native ichthyofauna and consequence for fishery: A review. „Acta Ichthyologica et Piscatoria”. 42 (2), s. 77–87, 2012. doi:10.3750/AIP2011.42.2.01 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]