Psychotyczność
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Psychotyczność – w psychologii oznacza cechę osobowości o charakterze psychotycznym, psychopatycznym lub schizofrenicznym. Za wymiar przeciwny psychotyczności można uznać uspołecznienie, konwencjonalność, konformizm i altruizm.
Pojęcie to wprowadził Eysenck w teorii temperamentu PEN. Eysenck nie zdefiniował psychotyczności wprost, uznając ją za korelacje między cechami.
Psychotyczność składa się z następujących cech:
- agresja
- chłód emocjonalny
- egocentryzm
- impulsywność
- aspołeczność
- brak empatii
- twórczość (kreatywność)
