Pszczelnik mołdawski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pszczelnik mołdawski | |
|---|---|
| Systematyka[1] | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Klad | rośliny naczyniowe |
| Klad | Euphyllophyta |
| Klad | rośliny nasienne |
| Klasa | okrytonasienne |
| Klad | astrowe |
| Rząd | jasnotowce |
| Rodzina | jasnotowate |
| Rodzaj | pszczelnik |
| Gatunek | pszczelnik mołdawski |
| Nazwa systematyczna | |
| Dracocephalum moldavica L. Sp. pl. 2:595. 1753 |
|
Pszczelnik mołdawski (Dracocephalum moldavica L.) – gatunek rośliny rocznej należący do rodziny jasnotowatych. Pochodzi z Azji (Syberia, Chiny, Azja Zachodnia, Kaukaz), ale rozprzestrzenił się również w wielu regionach Europy[2]. Zdziczały występuje również w Ameryce Północnej[3]. W Polsce uprawiany i przejściowo dziczejący (efemerofit).
Spis treści |
Morfologia [edytuj]
- Pokrój
- Roślina roczna, dorastająca do 30–50 cm wysokości. Ma aromatyczny zapach.
- Łodyga
- Gałęzista, krótko owłosiona.
- Liście
- Lancetowate, górne o ząbkach zakończonych szczecinkami.
- Kwiaty
- W wydłużonych nibyokółkach. Kielich dwuwargowy, 15-nerwowy, ząbki górnej wargi są prawie równe. Korona długości 25 mm, jest dwa razy dłuższa niż kielich. Ma kolor fioletowy lub biały i długość do 25 mm. Pręciki środkowe, czyli bliższe górnej wargi są dłuższe od dolnych, pylniki nagie. Kwitnie 4–5 tygodni, w drugiej połowie lipca i w sierpniu. Roślina miododajna.
- Owoce
- Rozłupnia, rozpadająca się po dojrzeniu na cztery podługowate, czarne rozłupki.
Zastosowanie [edytuj]
- Bywa uprawiany jako roślina dostarczająca surowca do pozyskiwania olejku eterycznego (cytranu).
- Czasem jest uprawiany w ogrodach jako roślina ozdobna.
Uprawa [edytuj]
Łatwy w uprawie i całkowicie mrozoodporny (strefy mrozoodporności 3-9). Nadaje się na rabaty. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, wymaga natomiast, by wiosną i latem była stale wilgotna[3].
Przypisy
- ↑ Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
- ↑ Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2011-01-02].
- ↑ 3,0 3,1 Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.