Pszczelnik wąskolistny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pszczelnik wąskolistny
Dracocephalum ruyschiana Sturm29.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina jasnotowate
Rodzaj pszczelnik
Gatunek pszczelnik wąskolistny
Nazwa systematyczna
Dracocephalum ruyschiana L.
Sp. pl. 2:595. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Pszczelnik wąskolistny (Dracocephalum ruyschiana L.) – gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych.

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Występuje w Eurazji[2]. W Polsce jest gatunkiem rzadkim; rośnie głównie w północno-wschodniej części kraju[3].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Kwiaty
Łodyga 
Do 60 cm wysokości.
Liście 
Równowąskolancetowate, tępe, o podwiniętym brzegu.
Kwiaty 
Wyrastają w niby-okółkach zebranych w gęsty, szczytowy kwiatostan. Przysadki jajowate lub lancetowate, ostre, orzęsione. Kielich dwuwargowy. Korona kwiatu niebieska, długości ok. 3 cm. Rurka korony prosta, rozdęta u góry. Pręciki owłosione[4].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina. Rośnie w suchych lasach sosnowych. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. Umieszczona na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski w grupie gatunków wymierających, krytycznie zagrożonych (kategoria zagrożenia: E)[5]. Obserwuje się spadek liczby stanowisk i liczebności populacji na dotychczasowych stanowiskach.

Zastosowanie i uprawa[edytuj | edytuj kod]

Czasem jest uprawiany w ogrodach jako roślina ozdobna. Łatwy w uprawie i całkowicie mrozoodporny (strefy mrozoodporności 3-9). Nadaje się na rabaty. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, wymaga natomiast, by wiosną i latem była stale wilgotna[6].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-31].
  2. Mapa rozmieszczenia gatunku na Den virtuella floran [dostęp 2013-11-27].
  3. Adam Zając, Maria Zając (red.): Atlas rozmieszczenia roślin naczyniowych w Polsce. Kraków: Pracownia Chorologii Komputerowej Instytutu Botaniki Uniwersytetu Jagiellońskiego, 2001. ISBN 83-915161-1-3.
  4. Szafer W., Kulczyński S., Pawłowski B. Rośliny polskie. Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1969.
  5. Red list of plants and fungi in Poland. Czerwona lista roślin i grzybów Polski. Zbigniew Mirek, Kazimierz Zarzycki, Władysław Wojewoda, Zbigniew Szeląg (red.). Kraków: Instytut Botaniki im. W. Szafera, Polska Akademia Nauk, 2006. ISBN 83-89648-38-5.
  6. Geoff Burnie i inni: Botanica. Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 3-8331-1916-0.