Pszenica samopsza
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Pszenica samopsza | |
Kłos pszenicy samopszy |
|
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | jednoliścienne |
| Rząd | wiechlinowce |
| Rodzina | wiechlinowate |
| Rodzaj | pszenica |
| Nazwa systematyczna | |
| Triticum monococcum L. | |
| Sp. pl. 1:86. 1753 | |
Pszenica samopsza (Triticum monococcum L.) — gatunek zbóż z rodziny wiechlinowatych. Gatunek uprawiany dawniej na obszarach od Atlantyku po Persję. Zasięg naturalny obejmuje region Kaukazu, Iran, Afganistan, Azję Mniejszą, Bałkany, Krym[1]. Dzisiaj, jako gatunek mało plenny, jest uprawiany rzadko na górzystych terenach Zakaukazia.
Ziarno zebrane w wąskim spłaszczonym kłosie. Kłos ościsty, dwurzędowy z bródką. Słoma bardzo delikatna. Aby ziarno mogło nadawać się do spożycia, musi zostać poddane łuskaniu (oraz ewentualnie bieleniu).
Zmienność [edytuj]
Wyróżniane są dwa podgatunki[1]:
- Triticum monococcum subsp. aegilopoides (Link) Thell. - forma dzika
- Triticum monococcum subsp. monococcum - podgatunek typowy, znany tylko w uprawie
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Triticum monococcum (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 5 listopada 2008].
Bibliografia [edytuj]
- Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1966