Pszenica samopsza

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pszenica samopsza
Triticum monococcum0.jpg
Kłos pszenicy samopszy
Systematyka Reveala
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Podkrólestwo naczyniowe
Nadgromada nasienne
Gromada okrytonasienne
Klasa jednoliścienne
Rząd wiechlinowce
Rodzina wiechlinowate
Rodzaj pszenica
Nazwa systematyczna
Triticum monococcum L.
Sp. pl. 1:86. 1753
Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons Galeria zdjęć i grafik w Wikimedia Commons

Pszenica samopsza (Triticum monococcum L.) — gatunek zbóż z rodziny wiechlinowatych. Gatunek uprawiany dawniej na obszarach od Atlantyku po Persję. Zasięg naturalny obejmuje region Kaukazu, Iran, Afganistan, Azję Mniejszą, Bałkany, Krym[1]. Dzisiaj, jako gatunek mało plenny, jest uprawiany rzadko na górzystych terenach Zakaukazia.

Ziarno zebrane w wąskim spłaszczonym kłosie. Kłos ościsty, dwurzędowy z bródką. Słoma bardzo delikatna. Aby ziarno mogło nadawać się do spożycia, musi zostać poddane łuskaniu (oraz ewentualnie bieleniu).

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Wyróżniane są dwa podgatunki[1]:

  • Triticum monococcum subsp. aegilopoides (Link) Thell. - forma dzika
  • Triticum monococcum subsp. monococcum - podgatunek typowy, znany tylko w uprawie
Pszenica samopsza w uprawie

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Triticum monococcum (ang.). USDA, ARS, National Genetic Resources Program. Germplasm Resources Information Network - (GRIN). [dostęp 5 listopada 2008].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Rośliny użytkowe, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1966