Pszeniec zwyczajny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pszeniec zwyczajny
Illustration Melampyrum pratense0.jpg
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad astrowe
Rząd jasnotowce
Rodzina zarazowate
Rodzaj pszeniec
Gatunek pszeniec zwyczajny
Nazwa systematyczna
Melampyrum pratense L.
Sp. Pl. 2: 605. 1753
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Pszeniec zwyczajny (Melampyrum pratense L.) – gatunek rośliny należący do rodziny zarazowatych (Orobanchaceae). Występuje w środkowej Europie od niżu po położenia górskie. W Polsce jest dość pospolity.

Kwiaty

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona i przeważnie rozgałęziona, czterokanciasta, członowana, naga lub słabo owłosiona, o wysokości 20––0 cm.
Liście
Ulistnienie naprzeciwległe. Liście lancetowate, całobrzegie, o bardzo krótkich ogonkach (prawie siedzące). Na szczytach pędów przechodzą w małe, zielone przysadki o nasadach z 1-3 ząbkami, kształtem podobne do liści. Ustawione są one w ten sposób, że nie zakrywają łodygi.
Kwiaty
Kwiaty zebrane w luźne jednostronne grono na szczytach pędów. Są ustawione prawie poziomo. Okwiat zróżnicowany na kielich i koronę. Kielich nagi, dzwonkowaty, złożony z 4 działek o działkach krótszych od połowy długości rurki korony. Korona o długości 15–20 mm, koloru jasnożółtego lub żółtego z długą prostą rurką o zamkniętej gardzieli. Charakterystyczną cechą gatunkową jest występowanie u nasady korony pierścienia włosków. Pręciki dwusilne o nitkach przyrośniętych do korony. Zalążnia słupka posiada jeden miodnik w dolnej części.
Owoc
Jajowata, podłużna, naga torebka z dwoma komorami. Jest spłaszczona po bokach i zawiera po 2 gładkie i jajowate nasiona w każdej komorze.
Korzeń
Cienki i słabo rozgałęziony.

Biologia[edytuj | edytuj kod]

Półpasożyt, pobierający za pomocą ssawek z korzeni innych roślin wodę wraz z solami mineralnymi. W związku z tym w uprawach rolnych uważany jest za chwast. Roślina owadopylna i miododajna. Kwitnie od czerwca do lipca. Roślina trująca: cała roślina i jej nasiona są trujące.

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Siedlisko: lasy, szczególnie dąbrowy, buczyny, lasy sosnowe, obrzeża lasów, zarośla, murawy. Przysadki pszeńca zwyczajnego wydzielają słodki sok, który jest chętnie zbierany przez mrówki. Jest to rodzaj korzystnego dla obydwu gatunków współżycia – licznie występujące na pędach mrówki chronią roślinę od zjadania przez roślinożerców. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Cl. Vaccinio-Piceetea[2].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

Roślina bardzo zmienna morfologicznie i ekologicznie. W Polsce występują 4 podgatunki.

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2010-03-24].
  2. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.