Ptah

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
p
t
H
Ptah w hieroglifach
Ptah

Ptah (czyt. pta) - bóg memficki. W mitologii egipskiej jest to bóg stwórca, stojący na czele Wielkiej Trójki Bogów. Razem z lwiogłową Sechmet i Nefertumem tworzyli w Memfis triadę. Ptah był opiekunem sztuk i rzemiosła. Występował pod postacią człowieka, z ogoloną głową i laską (będącą połączeniem symbolu anch, berła uas i filaru dżed) w ręku. Świętym zwierzęciem Ptaha był Apis[1]. Za syna Ptaha uznano Nefertuma oraz półboga Imhotepa, arcykapłana i budowniczego piramidy Dżasera. W okresie hellenistycznym utożsamiany przez Greków z Hefajstosem[2].

Przypisy

  1. Starożytny Egipt; praca zbiorowa pod redakcją Albertyny Szczudłowskiej PWN, Warszawa 1976 str.145
  2. Ptah - WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2010-05-12].