Ptasznik słoneczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ptasznik słoneczny
Pterinochilus murinus
Pocock, 1897
Ptasznik słoneczny, Kierwiny 2013
Ptasznik słoneczny, Kierwiny 2013
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Podtyp szczękoczułkowce
Gromada pajęczaki
Rząd pająki
Rodzina ptasznikowate
Rodzaj Pterinochilus
Gatunek Pterinochilus murinus
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Ptasznik słoneczny (Pterinochilus murinus) – pająk z rodziny ptasznikowatych.

Zamieszkuje rozległe tereny środkowej i południowej Afryki. W naturze zamieszkuje nory po małych ssakach, które wyściela pajęczyną. Gniazda robi także między korzeniami lub kamieniami. Spotykane odmiany: pomarańczowy/Usambara (Tanzania), Kalahari (Pustynia Kalahari), ciemny (Kenia).

Odmiana klasyczna charakteryzuje się żółtym ubarwieniem a odmiana Usambara jest płomienistopomarańczowa, stąd nazwa ptasznik słoneczny (inna nazwa Harpactira elevata). Rozmiar głowotułowia z odwłokiem – do 6,5 cm, wraz z odnóżami – do 15 cm. Samce są mniejsze i smuklejsze. Pająk bardzo szybki i agresywny, potrafi kąsać bez powodu, choć często woli uciec do gniazda niż zaatakować. Jego jad może być niebezpieczny dla człowieka. Ugryzienie jest bardzo bolesne, powoduje skurcze mięśni i częściowy paraliż.

Nie wyczesuje włosków parzących z odwłoka. Rozpowszechniony w polskich hodowlach. W warunkach hodowlanych żywi się go m.in. świerszczami, karaczanami, drewnojadami, szarańczą, oseskami mysimi. Dorosłym osobnikom można podać średniej wielkości mysz.