Ptolemeusz IV Filopator

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ptolemeusz IV Filopator
Octadrachm Ptolemy IV BM CMBMC33.jpg
władca starożytnego Egiptu
Okres panowania od 221 p.n.e.
do 204 p.n.e.
Dane biograficzne
Dynastia Ptolemeusze
Urodziny 246 lub 238 p.n.e.
Śmierć 204 p.n.e.
Ojciec Ptolemeusz III Euergetes
Matka Berenike II Euergetis
Żona Arsinoe III
Dzieci Ptolemeusz V Epifanes
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Ptolemeusz IV Filopator (ur. 246 lub 238 p.n.e., zm. w 204 p.n.e.) – czwarty władca Egiptu z dynastii Ptolemeuszy, syn Ptolemeusza III Euergetesa i Bereniki II. Poślubił swoją siostrę Arsinoe III, mieli syna Ptolemeusza V Epifanesa.

Jego wychowawcą był znany uczony i ówczesny kierownik Biblioteki Aleksandryjskiej Eratostenes. Sam władca był człowiekiem o szerokich zainteresowaniach, czego wyrazem jest choćby fakt napisania przez niego tragedii pt. Adonis (niezachowana). Na czasy panowania Ptolemeusza IV przypadł poważny kryzys ekonomiczny, którego początki zaobserwować można już za panowania jego ojca. Spowodowany był on przewartościowaniem monety srebrnej względem brązowej, a jego efektem było zawalenie się sprawnie dotąd działającego trójmetalicznego systemu monetarnego.

Pierwsze lata panowania były wypełnione walką z Seleucydami o Syrię w ramach czwartej wojny syryjskiej (219-217 p.n.e.), zakończonej zwycięską dla Egipcjan bitwą pod Rafią i utrzymaniem egipskiego panowania w Coelesyrii (Syria z Fenicją).

Jego polityka wewnętrzna naznaczona była walką z opozycją (powstanie nubijskiego wodza Horunnefera w Tebaidzie) oraz stopniowo pogarszającą się sytuacją gospodarczą kraju. Duży wpływ na tego władcę mieli niektórzy dworzanie (Sosibios, Agatokles z Samos, Agatokleja), którzy skupili w swoich rękach znaczną władzę. Ten pierwszy stał się szarą eminencją dworu i był odpowiedzialny za serię mordów, które dotknęły członków rodziny panującej, m.in. matkę króla - Berenike i królewskiego brata Magasa.

Za pośrednictwem posłów brał udział w mediacjach pomiędzy Rzymianami a królem macedońskim, Filipem[1]. Wojny i konflikty wewnętrzne za panowania tego władcy zrodziły przełom, po którym rozpoczął się zmierzch potęgi imperium Ptolemeuszy.

Lata panowania[edytuj | edytuj kod]

  • 221-204 p.n.e.

Tytulatura[edytuj | edytuj kod]

  • gr. - basileus Ptolemaios IV Theos Philopator I - król Ptolemeusz Bóg Miłujący Ojca ,
  • egip. - Ptulmis Anchdżetmeriaast - Ptolemeusz żyjący wiecznie ukochany przez Izydę
G39 N5
<
Q3
X1
V4 E23
Aa15
M17 M17 S29 S34 D&t&tA Q1 X1
H8
U6
>
  • Juaenneczeruimenechui Setepenptah Userkare Sechemanchenamon - Dobroczynny Spadkobierca Bogów Wybrany przez Ptaha potężny siłą duszy Re Wszechmocne wcielenie Amona
M23
X1
L2
X1
<

U22
R8
U22
R8 F44
N35
Q3
X1
V28 U21 F12
D28
C1 C12 S42 S34
>

Przypisy

  1. Appian, Wojny macedońskie 3.1

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Grabowski. Ostatni triumf Ptolemeuszy. Czwarta wojna syryjska (221-217 p.n.e.), Historia Iagiellonica, Kraków 2010


Poprzednik
Berenike II
HekaNemesNechacha PioMs.svg Okres grecko-rzymski
Ptolemeusze

221-204 p.n.e.
HekaNemesNechacha PioMs.svg Następca
Ptolemeusz V Epifanes/Harwennefer