Pułk KOP „Sarny”

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pułk KOP „Sarny” - oddział piechoty Korpusu Ochrony Pogranicza.

Pułk został sformowany w 1930 roku, w składzie Brygady KOP „Polesie”.

Pułk w osłonie granicy[edytuj | edytuj kod]

Organizacja pułku w 1934

Dla potrzeb pułku rekruta szkolił I batalion piechoty 2 Pułku Piechoty Legionów ze Staszowa[2].

Pułk w kampanii wrześniowej[edytuj | edytuj kod]

Głaz z tablicą pamiątkową na ul. Wiejskiej w Helu

W pierwszej dekadzie września 1939, w II rzucie mobilizacji powszechnej Pułk KOP „Sarny” wystawił 97 Pułk Piechoty (Rezerwowy) dla 38 Dywizji Piechoty. Dotychczasowy dowódca Pułku KOP „Sarny”, płk dypl. Jerzy Płachta-Płatowicz objął dowództwo 97 pp (rez.). Nowym dowódcą Pułku KOP „Sarny” wyznaczony został ppłk Nikodem Sulik, dotychczasowy dowódca Batalionu Specjalnego „Sarny”.

Z jego szeregów rekrutowały się załogi polskich fortyfikacji frontu przeciwhitlerowskiego. Major Antoni Korpal, dowódca batalionu fortecznego „Osowiec” oraz legendarny kapitan Władysław Raginis walczyli w pasie obronnym SGO „Narew” generała brygady Czesława Młot-Fijałkowskiego.

Pułk KOP „Sarny” wysłał również część wojska w celu obsadzenia Obszaru Warownego „Śląsk”. Pozostałość obsadziła granicę polsko-sowiecką w rejonie Korca (2 bataliony graniczne „Rokitno” i „Bereźne” oraz 2 bataliony forteczne „Sarny” i „Małyńsk”, które to obsadziły silny odcinek umocniony „Polesie”).

Od 17 września 1939 pododdziały pułku walczyły z sowieckim agresorem. 19 i 20 września batalion KOP „Sarny” stawił silny opór sowieckiej 60 Dywizji Strzeleckiej. Załogi polskich schronów walczyły często w sposób bohaterski "do ostatniego naboju", mimo że większość wyszkolonych do walki w fortyfikacjach oddziałów zostało wysłanych na zachód, a załogi schronów bojowych składały sie głównie z rezerwistów. Oddziały te spełniły jednak swe zadanie opóźnienia wroga, dając czas na koncentracje wojsk KOP, ponosząc przy tym jednak wysokie straty np. straty w plutonie fortecznym obsadzający sektor „Berducha” wyniosły 50 procent w zabitych. Po wycofaniu się z linii umocnień pułk dołączył do tzw. Grupy KOP gen. Wilhelma Orlik-Rückemanna i wziął udział w bitwach stoczonych pod Szackiem i Wytycznem.

Kadra pułku[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy pułku:

Oficerowie:

Obsada personalna pułku we wrześniu 1939

  • dowódca – ppłk Nikodem Sulik
  • Batalion KOP „Rokitno” – mjr Maciej Wojciechowski
  • Batalion KOP „Bereźne” – mjr Antoni Żurowski
  • Szwadron KOP „Bystrzyce” – rtm. Wiktor Jakubowski
  • Batalion Specjalny „Sarny” – mjr Bronisław Brzozowski
  • Batalion Specjalny „Małyńsk” – mjr Lucjan Frankowski
  • Stacja Gołębi Pocztowych – Sarny

Przypisy

  1. Prochwicz, Konstankiewicz i Rutkiewicz 2003 ↓, s. 46.
  2. Stanisław Wyrzycki, 2 Pułk Piechoty Legionów, s. 18-19.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]