Publiusz Korneliusz Dolabella

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Publius Cornelius Dolabella (zm. 43 p.n.e.) - oficer w armii Cezara, trybun ludowy (47) i konsul (44).

W 49 p.n.e. dowodził flotą Cezara na Adriatyku; brał udział w bitwach pod Farsalos (48), Thapsus (46) i Mundą (45). Po śmierci Cezara początkowo popierał jego zabójców, potem jednak stanął po stronie Marka Antoniusza, który mianował go namiestnikiem Syrii. Między 44 a 43 zajął Smyrnę (obecnie Izmir) i zgładził jej zarządcę, Gajusza Treboniusza, za co senat rzymski ogłosił go wrogiem publicznym i wysłał przeciw niemu wojska pod dowództwem Kasjusza Longinusa. W bitwie pod Laodyceą (Syria) oddziały Dolabelli zostały rozbite, zaś on sam umarł śmiercią samobójczą.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Piotr Iwaszkiewicz, Wiesław Łoś, Marek Stępień, Władcy i wodzowie starożytności, Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, Warszawa, 1998, ISBN 83-02-06971-X, str. 126

w`