Puchacz wirginijski

Puchacz wirginijski
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ptaki
Podgromada	Neornithes
Nadrząd	neognatyczne
Rząd	sowy
Rodzina	puszczykowate
Rodzaj	Bubo
Gatunek	puchacz wirginijski
Nazwa systematyczna
Bubo virginianus
(Gmelin, 1788)
Podgatunki
B. virginianus virginianus B. virginianus lagophonus B. virginianus saturatus B. virginianus pacificus B. virginianus elachistus B. virginianus subarcticus B. virginianus heterocnemis B. virginianus mayensis B. virginianus mesembrinus B. virginianus pallescens B. virginianus nigrescens B. virginianus nacurutu B. virginianus deserti
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
najmniejszej troski
Zasięg występowania
Systematyka w Wikispecies
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Puchacz wirginijski (Bubo virginianus) – gatunek ptak z rodziny puszczykowatych (Strigidae), zamieszkujący Amerykę Północną, Środkową i Południową. Teren lęgowy sięga od północnej granicy lasu na Alasce i w Kanadzie, przez Stany Zjednoczone, Meksyk, kraje Ameryki Środkowej. W Ameryce Południowej występuje w Wenezueli, Kolumbii, Peru, Boliwii, Brazylii, Paragwaju i Argentynie.

Charakterystyka

Wygląd zewnętrzny

Największa sowa na kontynentach amerykańskich. Upierzenie w zależności od podgatunku występuje w różnych kolorach, od brązowego do jasnoszarego z licznymi ciemnymi plamami i kreskami. Głowa o dużych oczach, czarno obrzeżonych bokach twarzy i dwóch uszach z piór.

Rozmiary

długość ciała 46 – 63 cm, rozpiętość skrzydeł: 91 – 152 cm

Masa ciała

0,9 – 1,8 kg (samice większe i cięższe od samców)

Zachowanie

Aktywny nocą, w dzień przeważnie odpoczywa na drzewach. Łączą się w pary na całe życie. Najczęstszym odgłosem jest wydawany od 3 do 8 razy dźwięk uhu.

Długość życia

W niewoli do 38 lat, na wolności przeważnie 13 lat.

Środowisko

Lasy liściaste, mieszane i iglaste. Przebywa w zwartych drzewostanach, zagajnikach, małych laskach, dużych parkach miejskich.

Pożywienie

Poluje na małe i średnie ssaki (np. szczury, króliki i skunksy) i ptaki (np. inne sowy, krukowate, kaczki) oraz czasami na gady, płazy i duże owady.

Lęgi

Trzy młode puchacze w gnieździe

Zachowania godowe

Sezon godowy i lęgowy trwa od stycznia do lutego. Podczas godów samiec o zmierzchu niezbyt głośno pohukuje.

Gniazdo

Stare gniazda ptaków drapieżnych lub krukowatych. Gniazduje również w dziuplach drzew, na występach skalnych, a nawet na ziemi lub w starych, opuszczonych budynkach.

Jaja i wysiadywanie

Samica składa 2 – 3 białe jaja (rzadko 5). Wysiaduje wyłącznie samica, samiec w tym czasie dostarcza pożywienie.

Pisklęta

Po około 35 dniach wylęgają się młode o gęstym, szarym puchu. Są karmione przez obydwoje rodziców. Młode uczą się latać po okołu siedmiu tygodniach życia. Dojrzałość płciową osiągają po dwóch latach.

Linki zewnętrzne

• (ang.) Opis gatunku na Animal Diversity Web