Puchar Świata w Rugby 2015

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
rugby union Puchar Świata w Rugby 2015
2015 IRB Rugby World Cup
Gtk-go-back-ltr.svg 2011 2019 Gtk-go-forward-ltr.svg
Puchar Świata w Rugby 2015
Dyscyplina rugby union
Organizator IRB
Szczegóły turnieju
Gospodarz  Anglia
Otwarcie 18 września 2015, Londyn
Zamknięcie (finał) 31 października 2015, Londyn
Liczba drużyn 20 (z 6 konfederacji)
Liczba stadionów 13 (w 11 miastach)
Strona internetowa

Puchar Świata w Rugby 2015 – ósmy Puchar Świata, zawody o randze mistrzostw świata w rugby union rozgrywane co cztery lata. Turniej w dniach od 18 września do 31 października 2015 roku zorganizuje Anglia, która pokonała kandydatury Japonii, Włoch i RPA. Mecze zostaną rozegrane na dwunastu angielskich stadionach oraz na Millennium Stadium w Cardiff.

Wybór organizatora[edytuj | edytuj kod]

Wstępne głoszenia związków rugby chętnych do zorganizowania zarówno tego turnieju, jak i kolejnego, były przyjmowane przez IRB do 15 sierpnia 2008. Na tym etapie żadne szczegóły nie były wymagane, toteż zgłosiła się rekordowa liczba dziesięciu państw: Anglia, Australia, Irlandia, Jamajka, Japonia, Rosja, RPA, Szkocja, Walia i Włochy, przy czym Jamajka i Rosja zgłosiły swe zainteresowanie jedynie turniejem w 2019[1].

Z ośmiu federacji, które złożyły wstępne zgłoszenia, cztery przedstawiły oficjalne wnioski w wyznaczonym terminie 8 maja 2009[2]. Irlandia wycofała się z kandydowania ze względów finansowych spowodowanych przez światowy kryzys[3], Szkocja natomiast nie znalazła współorganizatora, nie mając potrzebnej infrastruktury[4]. Australijczycy odpadli z rywalizacji nie mogąc zagwarantować wymaganego przez organizatorów wyniku finansowego – 80 mln funtów wpływu do kasy IRB[5]. Walijczycy wycofali swoją kandydaturę popierając Anglików w zamian za zorganizowanie kilku meczów w Cardiff[6].

Pozostałe cztery związki zagwarantowały sobie wsparcie rządów. RPA argumentowała swoją kandydaturę dużymi tradycjami rugby, pewnością zorganizowania rentownej imprezy oraz już gotową infrastrukturą, przygotowaną na Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010[7][8]. Atutem Włochów miała być relatywnie nieduża odległość dla kibiców z Wysp Brytyjskich i Francji, duże stadiony, w tym jeden udostępniony przez Francuzów w Marsylii oraz sygnalizowaną przez IRB chęcią rozegrania turnieju w kraju rozwijającym się pod względem rugby[9][10]. Podobnie przedstawiała swoją kandydaturę Japonia – byłby to pierwszy Puchar Świata rozegrany w Azji, z meczami planowanymi również w Hongkongu i Singapurze, przez kraj z rozbudowaną infrastrukturą i doświadczeniem w organizacji największych sportowych imprez[7][11]. Anglia ostatecznie przedstawiła samodzielną kandydaturę[12][13], rozważając wcześniej wspólny wniosek wraz z krajami celtyckimi[14].

Rugby World Cup Limited, zarządzająca organizacją turniejów o Puchar Świata, 30 czerwca 2009 roku zarekomendowała Zarządowi IRB w swoim raporcie Anglię i Japonię jako potencjalnych gospodarzy kolejnych dwóch Pucharów Świata[15]. Argumentowała to maksymalizowaniem zysków w roku 2015 i możliwością zorganizowania wówczas kolejnego Pucharu Świata w regionie ważnym z punktu widzenia rozwoju dyscypliny[16]. Potwierdzająca tę rekomendację decyzja o przyznaniu Anglii i Japonii organizacji turniejów odpowiednio w 2015 i 2019 zapadła stosunkiem głosów 16 do 10 i została ogłoszona przez przewodniczącego IRB, Bernarda Lapasseta, w Dublinie 28 lipca 2009[17].

Informacje ogólne[edytuj | edytuj kod]

W kwietniu 2013 roku rozpoczęto proces wyboru baz dla uczestniczących w turnieju reprezentacji. Powinny one mieścić hotel, basen, siłownię i dwa obiekty treningowe – kryty i na otwartym powietrzu. Ponad osiemdziesiąt ośrodków złożyło aplikacje, a spośród nich zostanie wybranych około pięćdziesięciu, które zostaną następnie przedstawione zespołom[18][19][20]. Wstępną selekcję przeszło sześćdziesiąt pięć kandydatur[21], a ostatecznie pod koniec sierpnia 2014 roku wybrano czterdzieści jeden[22][23].

Na początku września 2013 roku organizatorzy zaprezentowali design[24], a w połowie sierpnia roku następnego samą oficjalną piłkę turniejową[25] przygotowaną przez firmę Gilbert, dla której będzie to już szósty turniej w tej roli[26][27]. We wrześniu 2013 roku podany został orientacyjny harmonogram sprzedaży i zakres cen biletów – od 7 funtów za ulgowy bilet na mecze fazy grupowej do 715 GBP za najdroższą wejściówkę na finał[19]. Zgodnie z zapowiedziami w listopadzie tego roku potwierdzono rozpiętość cenową wejściówek i ramowy plan ich sprzedaży, a także szczegółowe ceny biletów na każde ze spotkań – podkreślając, iż spośród 2,3 miliona biletów ponad milion będzie dostępnych w cenie poniżej 100 GBP[28]. Po sprzedaży pakietów meczowo-hotelowo-wycieczkowych[29] i półmilionowej puli wejściówek dla lokalnych klubów rugby z Anglii i Walii we wrześniu 2014 roku rozpoczęły się zapisy na zakup biletów dla szerokiej publiczności[30][31][32]. Mimo iż do dyspozycji było około miliona wejściówek[33], popyt znacznie przekroczył podaż i w każdym z 48 spotkań przynajmniej w jednej grupie cenowej bilety musiały zostać przydzielone metodą losowania[34]. Organizatorzy dodatkowo rozpoczęli kampanię zniechęcającą do zakupu biletów od nieautoryzowanych dystrybutorów[35].

Na turnieju zjawi się 920 graczy i działaczy, dwa tysiące dziennikarzy prasowych i fotografów, tysiąc osób obsługi telewizyjnej i radiowej oraz ponad sześćdziesięciu arbitrów i innych oficjeli. Dla potrzeb zawodników przygotowane zostanie 740 pokojów hotelowych i 151 tysięcy posiłków, zaś obsługiwać ich będzie łącznie 1100 osób. W czasie turnieju potrzebne będzie 1400 piłek, dwadzieścia bramek, dwieście podstawek do kopów, sto rowerów treningowych, dwieście worków do trenowania szarży oraz dwadzieścia maszyn do treningu młyna. Infrastruktura techniczna obejmie zaś 11 kilometrów światłowodów i 42 kilometry przewodów miedzianych, zaś w sprawnym przeprowadzeniu turnieju pomagać będzie 6000 wolontariuszy[36]. Rekrutacja wolontariuszy rozpoczęła się w marcu 2014 roku, a trzy czwarte z nich będzie pochodzić z angielskich i walijskich klubów rugby[37]. Wstępnie zgłosiło się około dwudziestu tysięcy chętnych, a ich kwalifikacje były sprawdzane w drugiej połowie roku 2014[38].

Organizatorzy uruchomili także dodatkowe inicjatywy takie jak Posts in the Parks[39] czy objazd Pucharu Webba Ellisa po kraju[19] oraz świecie[40]. Dzieciom rugby ma zaś przybliżyć Baranek Shaun[41]. Honorowym prezydentem komitetu organizacyjnego został książę Harry[42].

Terminarz[edytuj | edytuj kod]

W maju 2012 roku IRB ustaliła ramy czasowe turnieju – mecz otwarcia zaplanowany został na 18 września, a finał na 31 października 2015 roku na Twickenham Stadium[43]. Rok później, wraz z ogłoszeniem listy stadionów, przedstawiono terminarz zawodów – faza grupowa trwać będzie od 18 września do 11 października, mecze ćwierćfinałowe odbędą się w dniach 17 i 18 października, półfinały w dniach 24 i 25 października, mecz o trzecie miejsce rozegrany zostanie 30 października, finał zaś dzień później[44][45]. Zgodnie ze wcześniejszymi zapowiedziami[19] w listopadzie 2013 roku ogłoszono godziny rozpoczęcia meczów[46][47], które następnie uległy nieznacznym zmianom[48].

Uczestnicy[edytuj | edytuj kod]

Kwalifikacje[edytuj | edytuj kod]

W turnieju głównym uczestniczyć będzie dwadzieścia zespołów. Automatyczny awans uzyskało dwanaście drużyn, które w swoich grupach Pucharu Świata w Rugby 2011 zajęły jedno z trzech pierwszych miejsc[49]. O pozostałe osiem miejsc zostały rozegrane kilkustopniowe eliminacje.

Podczas spotkania szefów związków rugby najlepszych zespołów świata 10 października 2011 delegaci jednogłośnie wyrazili poparcie dla utrzymania takiej samej liczby zespołów i systemu rozgrywek jak w trwającej wówczas edycji. Rekomendacje to zostały przekazane do IRB, który miał podjąć decyzje dotyczące tych kwestii po zakończeniu Pucharu Świata 2011[50].

Na początku stycznia 2012 roku RWCL ogłosiła, iż oficjalne decyzje odnośnie kwalifikacji zostaną ogłoszone w marcu[51], natomiast te dotyczące potwierdzenia dat turnieju, stadionów i rozstawienia drużyn do końca tegoż roku[52].

W marcu 2012 roku został ogłoszony schemat kwalifikacji, w których o osiem miejsc rywalizowało osiemdziesiąt reprezentacji z sześciu zamieszkanych kontynentów, które w sumie rozegrały 184 mecze[53][54]. Rozpoczęły się one w marcu 2012 roku meczem pomiędzy Meksykiem a Jamajką sędziowanym przez arbitra finału poprzedniego turnieju, Craiga Jouberta[55], zakończyły zaś drugim meczem barażowym Urugwaj-Rosja w październiku 2014 roku[56].

Zakwalifikowane drużyny[edytuj | edytuj kod]

Drużyna Podstawa kwalifikacji Liczba występów Najlepszy wynik Ostatni występ
 Anglia Gospodarz 7 Mistrz świata (2003) 2011
 Nowa Zelandia Złoty medal 2011 7 Mistrz świata (1987, 2011) 2011
 Francja Srebrny medal 2011 7 II miejsce (1987, 1999, 2011) 2011
 Australia Brązowy medal 2011 7 Mistrz świata (1991, 1999) 2011
 Republika Południowej Afryki Uczestnik z 2011 5 Mistrz świata (1995, 2007) 2011
 Argentyna Uczestnik z 2011 7 III miejsce (2007) 2011
 Irlandia Uczestnik z 2011 7 Ćwierćfinał (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2011) 2011
 Szkocja Uczestnik z 2011 7 IV miejsce (1991) 2011
 Walia Uczestnik z 2011 7 III miejsce (1987) 2011
 Włochy Uczestnik z 2011 7 Faza grupowa (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Tonga Uczestnik z 2011 6 Faza grupowa (1987, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Samoa Uczestnik z 2011 6 Faza grupowa (1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Namibia Afrykańskie kwalifikacje 4 Faza grupowa (1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Kanada Amerykańskie kwalifikacje 7 Ćwierćfinał (1991) 2011
 Stany Zjednoczone Amerykańskie kwalifikacje 6 Faza grupowa (1987, 1991, 1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Gruzja Europejskie kwalifikacje 3 Faza grupowa (2003, 2007, 2011) 2011
 Rumunia Europejskie kwalifikacje 7 Faza grupowa (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Japonia Azjatyckie kwalifikacje 7 Faza grupowa (1987, 1991, 1995, 1999, 2003, 2007, 2011) 2011
 Fidżi Kwalifikacje w Oceanii 6 Ćwierćfinał (1987, 2007) 2011
 Urugwaj Baraż 2 Faza grupowa (1999, 2003) 2003

Losowanie grup[edytuj | edytuj kod]

Automatycznie zakwalifikowane drużyny zostały podzielone na trzy koszyki według rankingu IRB przygotowanego po zakończeniu serii meczów międzynarodowych, które odbyły się w listopadzie i na początku grudnia 2012 roku[57][58], w pozostałych dwóch koszykach znajdowały się natomiast zespoły, które walczyły w kwalifikacjach[59].

Koszyk 1
 Nowa Zelandia
 Republika Południowej Afryki
 Australia
 Francja
Koszyk 2
 Anglia
 Irlandia
 Samoa
 Argentyna
Koszyk 3
 Walia
 Włochy
 Tonga
 Szkocja
Koszyk 4
Oceania 1
Europa 1
Azja 1
Ameryka 1
Koszyk 5
Afryka 1
Europa 2
Ameryka 2
Baraż

Transmitowane w Internecie losowanie grup turnieju głównego odbyło się 3 grudnia 2012 roku w Londynie. W jego wyniku powstały cztery grupy. Potwierdzono jednocześnie, iż system rozgrywek nie ulegnie zmianie w porównaniu z Pucharem Świata 2011[60].

Grupa A
 Australia
 Anglia
 Walia
 Fidżi Oceania 1
 Urugwaj Baraż
Grupa B
 Republika Południowej Afryki
 Samoa
 Szkocja
 Japonia Azja 1
 Stany Zjednoczone Ameryka 2
Grupa C
 Nowa Zelandia
 Argentyna
 Tonga
 Gruzja Europa 1
 Namibia Afryka 1
Grupa D
 Francja
 Irlandia
 Włochy
 Kanada Ameryka 1
 Rumunia Europa 2

Stadiony[edytuj | edytuj kod]

Po oficjalnej decyzji przyznającej Anglii organizację Pucharu Świata RFU przedstawił wstępną listę stadionów, na których miałyby odbywać się mecze mistrzostw. Wybrano jedenaście angielskich obiektów i jeden w Walii[61]. Przeniesienie niektórych spotkań do Cardiff RFU argumentowało pojemnością tamtejszego stadionu i lepszą dostępnością dla publiczności z zachodniej części Anglii. Konieczne w tym wypadku było wyrażenie zgody przez IRB[62], którą otrzymano w maju 2009[63]. Dwa z tych stadionów są narodowymi stadionami rugby (Twickenham i Millennium Stadium), kolejne dwa klubowymi stadionami rugby (Welford Road Stadium i Kingsholm Stadium), a pozostałe służą przede wszystkim do rozgrywania meczów piłki nożnej[64]. Zgodnie ze wstępnymi założeniami, wszystkie stadiony miały gościć mecze w fazie grupowej, a w fazie pucharowej finał, obydwa półfinały i jeden z ćwierćfinałów miały się odbyć na Twickenham, jeden ćwierćfinał na Wembley, a dwa pozostałe na Millennium Stadium, na Emirates Stadium natomiast mecz o trzecie miejsce[65].

W październiku 2012 roku upublikowano zaakceptowaną przez IRB listę siedemnastu stadionów w piętnastu miastach, spośród których na początku 2013 roku miało zostać wyznaczonych maksymalnie dwanaście obiektów, które będą gościć mecze turnieju finałowego. Oprócz trzech aren w Londynie (Twickenham, Wembley i Olimpijskiego) wytypowano jeszcze Villa Park (Birmingham), Brighton Community Stadium (Brighton), Ashton Gate (Bristol), Millennium Stadium (Cardiff), Coventry Stadium (Coventry), Pride Park (Derby), Kingsholm Stadium (Gloucester), Elland Road (Leeds), Leicester City Stadium (Leicester), Old Trafford (Manchester), Stadium:mk (Milton Keynes), St James’ Park (Newcastle upon Tyne), St Mary’s Stadium (Southampton) oraz Stadium of Light (Sunderland)[66][67][68]. Po skreśleniu Welford Road na liście pozostały zatem jedynie trzy typowe stadiony rugby[69]. W związku z planowanym remontem Ashton Gate, jego miejsce na prowizorycznej liście w marcu 2013 roku zajął Sandy Park w Exeter[70]. Na początku kwietnia zaś z powodu obaw o murawę wycofali się właściciele Manchesteru United[71], możliwość zorganizowania spotkań otrzymał zatem obiekt miejscowego rywala – Etihad Stadium[72], większą liczbę spotkań skłonni byli również przyjąć Walijczycy[73].

Oficjalną listę trzynastu stadionów IRB przedstawiła 2 maja 2013 roku[44][45].

Londyn Londyn Londyn Cardiff
Twickenham Wembley Olympic Stadium Millennium Stadium
Pojemność: 81 605 Pojemność: 90 256 Pojemność: 54 000 Pojemność: 74 154
Twickehnam Pitch.jpg Wembley Stadium interior.jpg Olympic Stadium (London), 8 August 2012.jpg Millennium Stadium inside.jpg
Manchester Newcastle upon Tyne
City of Manchester Stadium St James’ Park
Pojemność: 47 800 Pojemność: 52 409
Eastlands East Stand.jpg St James Park.jpg
Leeds Leicester
Elland Road Leicester City Stadium
Pojemność: 37 914 Pojemność: 32 312
Elland Road, East Stand.jpg Double Decker Stand at Filbert Street.jpg
Birmingham Gloucester
Villa Park Kingsholm Stadium
Pojemność: 42 785 Pojemność: 16 115
Villa Park.jpg Kingsholm in 2007.jpg
Milton Keynes Brighton Exeter
Stadium:mk Brighton Community Stadium Sandy Park
Pojemność: 30 717 Pojemność: 30 750 Pojemność: 12 300
Denbigh south stand 16 may 07.JPG AmexPanorama.jpg Sandy Park 3 - geograph-376587.jpg

Partnerzy[edytuj | edytuj kod]

Światowi Partnerzy[edytuj | edytuj kod]

Oficjalni Partnerzy[edytuj | edytuj kod]

Oficjalni Sponsorzy[edytuj | edytuj kod]

Transmisje telewizyjne[edytuj | edytuj kod]

Kraj Język Stacja telewizyjna
Francja
Francja
francuski TF1[85]
Irlandia
Irlandia
angielski TV3[86]

Przypisy

  1. Record Rugby World Cup Tender Interest
  2. IRB confirms record RWC bid response
  3. Ireland opt out of 2015 bidding
  4. Scotland pull out of RWC 2015 bid
  5. Australia ends 2015 World Cup bid
  6. Wales back England bid for Rugby World Cup 2015
  7. 7,0 7,1 SA optimistic about 2015 rugby
  8. IRB impressed by South African RWC bid
  9. Four in running for 2015 World Cup
  10. Italy could kick England's bid for 2015 Rugby World Cup into touch
  11. 15 main topics of the Bid of Japan (ang.). rugbyjapan.com @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-13].
  12. England to make solo 2015 Cup bid
  13. England 2015 Rugby World Cup bid - the key points
  14. England weigh up 2015 bid options
  15. RWCL recommends England and Japan
  16. Rugby's coming home: England get the green light to host 2015 World Cup
  17. England and Japan handed Rugby World Cups (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  18. 80 bid to be Team Bases for RWC 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  19. 19,0 19,1 19,2 19,3 World Cup organisers set to announce ticket prices (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-09-27].
  20. Rugby World Cup 2015: Team Base Search (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  21. Approved list of team bases confirmed (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  22. RWC 2015 official team bases announced (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  23. Team bases list (ang.). irb.com. [dostęp 2014-10-13].
  24. Official RWC 2015 Gilbert ball launched (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  25. Innovative RWC 2015 MATCH XV ball launched (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  26. 26,0 26,1 Gilbert to supply balls for RWC 2011 and 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-04-09].
  27. Evolution of the RWC match ball (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  28. 2.3 million tickets for Rugby World Cup 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  29. Lapasset: RWC 2015 set to raise the bar (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  30. England Rugby 2015 statement (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  31. RWC 2015 general ticket sales dates revealed (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  32. RWC 2015 ticket information confirmed (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  33. Rugby World Cup 2015 tickets to go on sale (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  34. RWC 2015: General ticket sales update (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  35. RWC 2015 advises fans to buy official (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  36. Rugby World Cup 2015 in numbers (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  37. RWC 2015 volunteer programme launches (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  38. Strong response to the launch of 'The Pack' (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  39. Posts in the Parks initiative launched (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  40. Rugby World Cup Trophy Tour launched (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  41. Shaun the Sheep joins RWC 2015 flock (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  42. Prince Harry, Honorary President of ER 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  43. September 18 start date for RWC 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-05-18].
  44. 44,0 44,1 RWC 2015 venues and schedule announced (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-05-07].
  45. 45,0 45,1 MATCH SCHEDULE (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-05-07].
  46. RWC 2015 kick-off times announced (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  47. MATCH SCHEDULE (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  48. Updated RWC 2015 match schedule announced (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  49. RWC-qualified teams (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-04-09]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-11-14)].
  50. Tier 1 unions endorse 20-team RWC format (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  51. RWC 2015: New year, new goals (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-01-14].
  52. RWC 2015 planning builds momentum (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-01-14].
  53. Road to Rugby World Cup 2015 starts in Mexico (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-04-03].
  54. Rugby World Cup 2015 Qualifiers (ang.). irb.com. [dostęp 2012-04-03].
  55. Joubert ready to kick-off road to RWC 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-04-09].
  56. Uruguay qualify for Rugby World Cup 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-10-13].
  57. Rankings take on added focus in 2012 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-04-09].
  58. RWC 2015 draw adds extra spice to season (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-05-25].
  59. The lowdown on the RWC 2015 draw (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-12-04].
  60. Pools confirmed for RWC 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-12-04].
  61. England will host 2015 World Cup
  62. RFU confident England's Rugby World Cup in 2015 will include Wales
  63. Millennium Stadium to host RWC 2015 matches
  64. Full details of the RFU's 2015 Rugby World Cup bid (ang.). dailyecho.co.uk @ web.archive.org. [dostęp 2014-10-13].
  65. Rugby World Cup: guide to England 2015 stadiums (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2014-10-13].
  66. Long list of potential venues for RWC 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-10-15].
  67. Olympic Stadium confirmed on 2015 Rugby World Cup shortlist (ang.). bbc.co.uk. [dostęp 2012-10-15].
  68. Welford Road axed from World Cup venue options (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-10-15].
  69. World Cup organisers defend venue selection (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2012-10-15].
  70. Sandy Park added to RWC 2015 venue long list (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-03-05].
  71. Manchester United pass up chance to host Rugby World Cup over pitch fears (ang.). guardian.co.uk. [dostęp 2013-04-16].
  72. Deal close to use Etihad for Rugby World Cup in 2015 (ang.). independent.co.uk. [dostęp 2013-04-16].
  73. Wales ready to host more 2015 matches (ang.). espnscrum.com. [dostęp 2013-04-16].
  74. Emirates Official Airline for RWC 2015 & 2019 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  75. Heineken appointed RWC 2015 Worldwide Partner (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-12-04].
  76. HEINEKEN extends Rugby World Cup sponsorship for RWC 2015 in England (ang.). theheinekencompany.com. [dostęp 2014-02-24].
  77. Land Rover joins RWC sponsorship inventory (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-12-04].
  78. Société Générale named RWC Worldwide Partner (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2012-12-04].
  79. MasterCard renews successful RWC partnership (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-04-17].
  80. 80,0 80,1 Clifford Chance official RWC 2015 law firm (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  81. DHL extends Worldwide Partner role with RWC (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-10-27].
  82. ITV secures television rights to 2011 and 2015 Rugby Union World Cups (ang.). telegraph.co.uk. [dostęp 2013-09-27].
  83. RWC 2015 venues and schedule announced (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2013-09-27].
  84. TM is RWC 2015 Official Publishing Licensee (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  85. TF1 wins rights to broadcast RWC 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-02-24].
  86. TV3 wins Irish rights to Rugby World Cup 2015 (ang.). rugbyworldcup.com. [dostęp 2014-04-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]