Puchar Świata w kombinacji norweskiej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Puchar Świata w kombinacji norweskiej
FIS World Cup.jpg
Pierwsza edycja 1983/1984
Bieżąca edycja 2014/2015
Najwięcej zwycięstw w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Finlandia Hannu Manninen
4 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Finlandia Hannu Manninen
4 razy
Najwięcej razy na podium w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata Austria Felix Gottwald
7 razy
Najwięcej zwycięstw w konkursach
Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
48 razy
Najwięcej razy na podium w
konkursach Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
90 razy
Najwięcej zwycięstw w sezonie
Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
12 razy
Najwięcej razy na podium w sezonie
Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
16 razy
Najwięcej zwycięstw z rzędu
w konkursach Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
7 razy
Najwięcej miejsc na podium z rzędu
w konkursach Pucharu Świata
Finlandia Hannu Manninen
14 razy
Najwięcej zdobytych punktów w sezonie
Pucharu Świata
Niemcy Ronny Ackermann
2110 pkt.
Nordic combined pictogram.svg

Puchar Świata w kombinacji norweskiej lub Puchar Świata w dwuboju klasycznym - rozgrywany corocznie cykl zawodów w kombinacji norweskiej. Za zajęcie odpowiedniego miejsca w pojedynczych zawodach uczestnik otrzymuje daną liczbę punktów. Po zsumowaniu punktów poszczególnych zawodników z każdego konkursu, tworzona jest klasyfikacja. Kombinator będący na jej czele, otrzymuje Puchar Świata - Kryształową Kulę.

Puchar Świata organizowany jest od sezonu 1983/84. Pierwszym zdobywcą Pucharu Świata został Norweg Tom Sandberg. Najbardziej utytułowanym zawodnikiem pod względem zwycięstw w klasyfikacji generalnej jest Fin Hannu Manninen, który czterokrotnie zdobywał Kryształową Kulę. Jedynym Polakiem, który stanął na podium pojedynczych zawodów Pucharu Świata był Stanisław Ustupski. Dokonał on tego 21 stycznia 1989 roku[1].

W ostatnich latach sezon zaczynał i kończył się w Skandynawii.

Zasady[edytuj | edytuj kod]

Poprzednie punktacje za konkurs Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

W sezonach od 1983/1984 do 1992/1993 zawodnikom przyznawano punkty za zajęte miejsca w poszczególnych konkursach według następującej tabeli:

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15
punkty 25 20 15 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Od sezonu 1993/1994 całkowicie zreformowano zasady obowiązujące w Pucharze Świata. Nie było już skromnej punktacji dla 15 zawodników, a bardzo rozbudowana dla 45. Punktacja ta obowiązywała do sezonu 2001/02 włącznie[1][2].

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45
punkty 140 125 110 95 85 75 65 60 55 50 46 42 39 36 33 31 29 28 27 26 25 24 23 22 21 20 19 18 17 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Obecna punktacja za konkurs Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Za miejsca zajęte w konkursie Pucharu Świata zawodnicy otrzymują punkty według następującej tabeli:

miejsce 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
punkty 100 80 60 50 45 40 36 32 29 26 24 22 20 18 16 15 14 13 12 11 10 9 8 7 6 5 4 3 2 1

Żeby zawodnik mógł zostać dopuszczony do startu w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, musi posiadać na swoim koncie punkty Pucharu Kontynentalnego. Konkurs składa się z dwóch konkurencji klasycznych w narciarstwie: skoków i biegów.

Obecnie zawody Pucharu Świata odbywają się w czterech konkurencjach:

  • indywidualnie:
    • bieg metodą Gundersena - jedna seria skoków i bieg na 10 km,
    • Penalty Race - jedna seria skoków i bieg na 10 km z karnymi rundami (150 m każda),
  • drużynowo:
    • klasyczny - czterech zawodników startuje najpierw w jednej serii skoków, a następnie odbywa się bieg 4x5 km
    • sprint drużynowy - dwóch zawodników startuje najpierw w jednej serii skoków, a następnie odbywa się bieg 2x7.5 km

W poprzednich sezonach rozgrywano także:

  • bieg długi metodą Gundersena - dwie serie skoków i bieg na 15 km,
  • sprint metodą Gundersena - jedna seria skoków i bieg na 7.5 km,
  • bieg masowy - bieg na 10 km i dwie nieoceniane serie skoków,

W przypadku uzyskania przez kilku zawodników takiej samej noty w konkursie, wszystkim przyznaje się punkty za miejsce, na którym są sklasyfikowani (punkty za miejsca, które by zajęli nie są przyznawane). Oznacza to, że jeśli są dwaj zawodnicy zajmują pierwsze miejsce, to obaj dostaną po 100 pkt., a następny 60 pkt. Miejsca w klasyfikacji Pucharu Świata ustalane są na podstawie punktów zdobytych przez zawodnika w konkursach indywidualnych danego sezonu. W przypadku, kiedy dwóch zawodników zdobędzie taką samą ilość punktów, wyżej sklasyfikowany zostaje ten, który więcej razy zwyciężył w konkursie PŚ lub najwyższe zajęte przez niego miejsce w konkursie jest lepsze od miejsca jego konkurenta.

W przypadku gdy nie rozegrana zostanie jedna konkurencja zawody zostają odwołane. Jako zabezpieczenie przed częstym odwoływaniem zawodów, FIS wprowadziła w sezonie 2008/2009 tak zwaną rundę prowizoryczną. Jest to seria skoków rozgrywana zazwyczaj dzień przed właściwymi zawodami. Jeśli w dniu zawodów warunki pogodowe uniemożliwiają przeprowadzenie konkursu skoków, to wyniki rundy prowizorycznej uznawane są za wyniki rundy konkursowej. Runda prowizoryczna jest rozgrywana tylko raz na weekend. Jeśli w kalendarzu zaplanowano dwa konkursy to runda prowizoryczna w razie potrzeby wykorzystywana jest w obu konkursach[3].

Klasyfikacje[edytuj | edytuj kod]

Ronny Ackermann, trzykrotny zwycięzca PŚ
Anssi Koivuranta, zwycięzca z 2009 r.
Jason Lamy Chappuis, zwycięzca klasyfikacji sprintu z 2007 r. oraz klasyfikacji generalnej PŚ w latach 2010-2011
Björn Kircheisen, dwukrotnie trzeci w PŚ
Todd Lodwick, mistrz świata z 2009 r.
Tino Edelmann, trzykrotny srebrny medalista mistrzostw świata

Generalna[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce
1983/1984 Norwegia Tom Sandberg Niemiecka Republika Demokratyczna Uwe Dotzauer Norwegia Geir Andersen
1984/1985 Norwegia Geir Andersen Niemcy Zachodnie Hermann Weinbuch Niemcy Zachodnie Hubert Schwarz
1985/1986 Niemcy Zachodnie Hermann Weinbuch Niemcy Zachodnie Thomas Müller Norwegia Geir Andersen
1986/1987 Norwegia Torbjørn Løkken Niemcy Zachodnie Hermann Weinbuch Szwajcaria Hippolyt Kempf
1987/1988 Austria Klaus Sulzenbacher Norwegia Torbjørn Løkken Szwajcaria Andreas Schaad
1988/1989 Norwegia Trond-Arne Bredesen Austria Klaus Sulzenbacher Szwajcaria Hippolyt Kempf
1989/1990 Austria Klaus Sulzenbacher Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Allar Levandi Norwegia Knut Tore Apeland
1990/1991 Norwegia Fred Børre Lundberg Austria Klaus Sulzenbacher Norwegia Trond-Einar Elden
1991/1992 Francja Fabrice Guy Austria Klaus Sulzenbacher Norwegia Fred Børre Lundberg
1992/1993 Japonia Kenji Ogiwara Norwegia Fred Børre Lundberg Japonia Takanori Kono
1993/1994 Japonia Kenji Ogiwara Japonia Takanori Kono Norwegia Fred Børre Lundberg
1994/1995 Japonia Kenji Ogiwara Norwegia Bjarte Engen Vik Norwegia Knut Tore Apeland
1995/1996 Norwegia Knut Tore Apeland Japonia Kenji Ogiwara Finlandia Jari Mantila
1996/1997 Finlandia Samppa Lajunen Finlandia Jari Mantila Norwegia Bjarte Engen Vik
1997/1998 Norwegia Bjarte Engen Vik Austria Mario Stecher Austria Felix Gottwald
1998/1999 Norwegia Bjarte Engen Vik Finlandia Hannu Manninen Czechy Ladislav Rygl
1999/2000 Finlandia Samppa Lajunen Norwegia Bjarte Engen Vik Czechy Ladislav Rygl
2000/2001 Austria Felix Gottwald Niemcy Ronny Ackermann Norwegia Bjarte Engen Vik
2001/2002 Niemcy Ronny Ackermann Austria Felix Gottwald Finlandia Samppa Lajunen
2002/2003 Niemcy Ronny Ackermann Austria Felix Gottwald Niemcy Björn Kircheisen
2003/2004 Finlandia Hannu Manninen Niemcy Ronny Ackermann Finlandia Samppa Lajunen
2004/2005 Finlandia Hannu Manninen Niemcy Ronny Ackermann Austria Felix Gottwald
2005/2006 Finlandia Hannu Manninen Norwegia Magnus Moan Niemcy Björn Kircheisen
2006/2007 Finlandia Hannu Manninen Francja Jason Lamy Chappuis Norwegia Magnus Moan
2007/2008 Niemcy Ronny Ackermann Norwegia Petter Tande Stany Zjednoczone Bill Demong
2008/2009 Finlandia Anssi Koivuranta Norwegia Magnus Moan Stany Zjednoczone Bill Demong
2009/2010 Francja Jason Lamy Chappuis Austria Felix Gottwald Norwegia Magnus Moan
2010/2011 Francja Jason Lamy Chappuis Norwegia Mikko Kokslien Austria Felix Gottwald
2011/2012 Francja Jason Lamy Chappuis Japonia Akito Watabe Norwegia Mikko Kokslien
2012/2013 Niemcy Eric Frenzel Francja Jason Lamy Chappuis Japonia Akito Watabe
2013/2014 Niemcy Eric Frenzel Niemcy Johannes Rydzek Japonia Akito Watabe

Sprint[edytuj | edytuj kod]

Sezon Zwycięzca 2. miejsce 3. miejsce
2000/2001 Austria Felix Gottwald Niemcy Ronny Ackermann Norwegia Kristian Hammer
2001/2002 Niemcy Ronny Ackermann Finlandia Samppa Lajunen Austria Felix Gottwald
2002/2003 Niemcy Ronny Ackermann Austria Felix Gottwald Niemcy Björn Kircheisen
2003/2004 Finlandia Hannu Manninen Finlandia Samppa Lajunen Niemcy Ronny Ackermann
2004/2005 Finlandia Hannu Manninen Niemcy Ronny Ackermann Stany Zjednoczone Todd Lodwick
2005/2006 Finlandia Hannu Manninen Norwegia Magnus Moan Niemcy Björn Kircheisen
2006/2007 Francja Jason Lamy Chappuis Norwegia Magnus Moan Austria Felix Gottwald
2007/2008 Niemcy Ronny Ackermann Francja Jason Lamy Chappuis Austria Bernhard Gruber

Puchar Narodów[edytuj | edytuj kod]

Sezon Pierwsze miejsce Drugie miejsce Trzecie miejsce
1983/1984  Norwegia  NRD  ZSRR
1984/1985  Norwegia  RFN  NRD
1985/1986  RFN  Norwegia  Szwajcaria
1986/1987  Norwegia  RFN  ZSRR
1987/1988  Norwegia  Austria  Szwajcaria
1988/1989  Norwegia  Austria  Francja
1989/1990  Norwegia  Austria  ZSRR
1990/1991  Norwegia  Austria  Szwajcaria
1991/1992  Norwegia  Austria  Francja
1992/1993  Japonia  Norwegia  Szwajcaria
1993/1994  Norwegia  Japonia  Szwajcaria
1994/1995  Norwegia  Japonia  Austria
1995/1996  Norwegia  Finlandia  Japonia
1996/1997  Norwegia  Finlandia  Austria
1997/1998  Norwegia  Austria  Finlandia
1998/1999  Norwegia  Finlandia  Japonia
1999/2000  Finlandia  Norwegia  Niemcy
2000/2001  Austria  Norwegia  Niemcy
2001/2002  Niemcy  Finlandia  Austria
2002/2003  Niemcy  Austria  Finlandia
2003/2004  Finlandia  Niemcy  Austria
2004/2005  Niemcy  Finlandia  Austria
2005/2006  Niemcy  Finlandia  Austria
2006/2007  Austria  Finlandia  Niemcy
2007/2008  Niemcy  Austria  Norwegia
2008/2009  Niemcy  Norwegia  Austria
2009/2010  Austria  Niemcy  Norwegia
2010/2011  Austria  Norwegia  Niemcy
2011/2012  Norwegia  Niemcy  Francja
2012/2013  Niemcy  Norwegia  Austria
2013/2014  Niemcy  Norwegia  Austria

Statystyki zespołowe[edytuj | edytuj kod]

NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W KLASYFIKACJI GENERALNEJ
Lp. Zawodnik Tytuły
1.  Norwegia
1984-85, 1987, 1989, 1991, 1996 1998-99
8
2.  Finlandia
1997, 2000, 2004-07, 2009
7
3.  Niemcy
1986, 2002-03, 2008, 2013, 2014
6
4.  Francja
1992, 2010-12
4
5.  Austria
1988, 1990, 2001
3
5.  Japonia
1993-95
3
NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W PUCHARZE NARODÓW
Lp. Zawodnik Tytuły
1.  Norwegia
1984-85, 1987-92, 1994-99, 2012
15
2.  Niemcy
1986, 2002-03, 2005-06, 2008-09, 2013-14
9
3.  Austria
2001, 2007, 2010-11
4
4.  Finlandia
2000, 2004
2
5.  Japonia
1993
1
  • Klasyfikacja uwzględnia razem RFN i Niemcy.

Statystyki indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Stan na 7 grudnia 2014[4]

NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W KLASYFIKACJI GENERALNEJ
Lp. Zawodnik Tytuły
1. Finlandia Hannu Manninen
2003/04;2004/05;2005/06;2006/07
4
2. Japonia Kenji Ogiwara
1992/93;1993/94;1994/95
3
2. Niemcy Ronny Ackermann
2001/02;2002/03;2007/08
3
2. Francja Jason Lamy Chappuis
2009/10;2010/11;2011/12
3
5. Austria Klaus Sulzenbacher
1987/88;1989/90
2
5. Norwegia Bjarte Engen Vik
1997/98;1998/99
2
5. Finlandia Samppa Lajunen
1996/97;1999/00
2
5. Niemcy Eric Frenzel
2012/13;2013/14
2
NAJWIĘCEJ ZWYCIĘSTW W ZAWODACH
Lp. Zawodnik Ilość
1. Finlandia Hannu Manninen
48
2. Niemcy Ronny Ackermann
28
3. Norwegia Bjarte Engen Vik
26
4. Francja Jason Lamy Chappuis
25
5. Austria Felix Gottwald
23
6. Norwegia Magnus Moan
22
7. Finlandia Samppa Lajunen
20
8. Japonia Kenji Ogiwara
19
9. Niemcy Eric Frenzel
17
10. Niemcy Björn Kircheisen
16
NAJWIĘCEJ MIEJSC NA PODIUM
Lp. Zawodnik Ilość
1. Finlandia Hannu Manninen
90
2. Niemcy Ronny Ackermann
77
3. Austria Felix Gottwald
68
4. Norwegia Bjarte Engen Vik
61
5. Francja Jason Lamy Chappuis
58
6. Finlandia Samppa Lajunen
55
7. Norwegia Magnus Moan
49
8. Austria Mario Stecher
43
9. Niemcy Björn Kircheisen
42
10. Japonia Kenji Ogiwara
38

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]