Puchar Świata w skokach narciarskich w Lahti

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Puchar Świata w skokach narciarskich w Lahti odbywa się od początku tego cyklu (tzn. od 1980 roku). Konkursy w tym czasie nie odbyły się tylko w sezonach - 1988/89 i 2007/08. W latach 1980-1993 zawsze organizowano 1 konkurs indywidualny na skoczni normalnej i 1 na dużej albo 2 indywidualne konkursy na skoczni normalnej. Z kolei w sezonach od 1993/94 do teraz rozgrywano zawody na poniższe sposoby[1]:

  • 1 konkurs drużynowy i 1 indywidualny na dużej skoczni (sezony 96/97, 01/02, od 03/04 do 07/08, od 09/10 do 10/11 i 12/13),
  • 1 konkurs indywidualny na normalnej skoczni oraz 1 konkurs drużynowy i 1 indywidualny na dużej skoczni (sezony od 93/94 do 95/96 i 99/00),
  • 2 konkursy indywidualne na dużej skoczni (sezony 97/98 i 02/03),
  • 1 konkurs indywidualny na normalnej skoczni (sezon 98/99),
  • 1 konkurs drużynowy na dużej skoczni oraz 1 konkurs drużynowy na normalnej skoczni (sezon 00/01),
  • 1 konkurs drużynowy na dużej skoczni oraz 1 konkurs indywidualny na normalnej skoczni (sezon 08/09),
  • 1 konkurs drużynowy i 1 konkurs indywidualny na normalnej skoczni (sezon 11/12),
  • 2 konkursy indywidualne i 1 konkurs drużynowy na dużej skoczni (sezon 13/14).

Zawody indywidualne w Lahti były w latach 1997-2010 jednocześnie zawodami Turnieju Nordyckiego.

Podium poszczególnych konkursów PŚ w Lahti[edytuj | edytuj kod]

Lp Data K[2]/HS Uwagi 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce
1. 8 marca 1980 K88 - Austria Armin Kogler Austria Hubert Neuper Finlandia Jouko Törmänen
2. 9 marca 1980 K113 -[3] Kanada Steve Collins Finlandia Jouko Törmänen Austria Hubert Neuper
3. 6 marca 1981 K88 - Finlandia Jari Puikkonen Kanada Horst Bulau Finlandia Pentti Kokkonen
4. 7 marca 1981 K113 - Finlandia Jari Puikkonen Finlandia Matti Nykänen Kanada Horst Bulau
5. 4 marca 1982 K88 - Norwegia Ole Bremseth Finlandia Pentti Kokkonen Kanada Horst Bulau
6. 7 marca 1982 K88 - Norwegia Ole Bremseth Finlandia Matti Nykänen Austria Alfred Groyer
7. 4 marca 1983 K88 - Kanada Horst Bulau Austria Armin Kogler Finlandia Pentti Kokkonen
8. 6 marca 1983 K113 - Kanada Horst Bulau Austria Armin Kogler Finlandia Matti Nykänen
9. 3 marca 1984 K88 - Finlandia Matti Nykänen Finlandia Jari Puikkonen Niemcy Andreas Bauer
10. 4 marca 1984 K113 - Finlandia Matti Nykänen Finlandia Jari Puikkonen Czechosłowacja Pavel Ploc
11. 2 marca 1985 K88 - Finlandia Matti Nykänen Czechosłowacja Pavel Ploc Stany Zjednoczone Mike Holland
12. 3 marca 1985 K113 - Austria Andreas Felder Finlandia Matti Nykänen Finlandia Jari Puikkonen
13. 1 marca 1986 K90 - Finlandia Matti Nykänen Finlandia Jari Puikkonen Austria Ernst Vettori
14. 2 marca 1986 K113 - Finlandia Matti Nykänen Finlandia Pekka Suorsa Czechosłowacja Jiří Parma
15. 28 lutego 1987 K88 - Finlandia Ari-Pekka Nikkola Czechosłowacja Vladimír Podzimek Finlandia Tuomo Ylipulli
16. 1 marca 1987 K88 - Finlandia Matti Nykänen Finlandia Heikki Ylipulli Austria Ernst Vettori
17. 5 marca 1988 K90 - Finlandia Matti Nykänen Szwecja Jan Boklöv Norwegia Erik Johnsen
18. 6 marca 1988 K114 - Finlandia Matti Nykänen Szwecja Jan Boklöv Norwegia Erik Johnsen
19. 3 marca 1990 K114 - Austria Franz Neuländtner Włochy Virginio Lunardi Finlandia Ari-Pekka Nikkola
20. 4 marca 1990 K90 - Austria Andreas Felder Włochy Virginio Lunardi Finlandia Ari-Pekka Nikkola
21. 2 marca 1991 K90 - Austria Andreas Felder Austria Heinz Kuttin Austria Werner Haim
22. 3 marca 1991 K114 - Austria Andreas Felder Austria Stefan Horngacher Niemcy Dieter Thoma
23. 29 lutego 1992 K90 - Finlandia Toni Nieminen Austria Ernst Vettori Japonia Noriaki Kasai
24. 1 marca 1992 K114 - Finlandia Toni Nieminen Austria Heinz Kuttin Austria Andreas Felder
25. 6 marca 1993 K90 - Japonia Noriaki Kasai Czechy Jaroslav Sakala Czechy Jiří Parma
26. 7 marca 1993 K114 - Włochy Ivan Lunardi Austria Stefan Horngacher Norwegia Espen Bredesen
27. 5 marca 1994 K90 - Niemcy Jens Weißflog Austria Christian Moser Japonia Noriaki Kasai
28. 5 marca 1994 K114 nocny, druż.  Austria
1. Stefan Horngacher
2. Heinz Kuttin
3. Christian Moser
4. Andreas Goldberger
 Japonia
1. Jin'ya Nishikata
2. Kenji Suda
3. Takanobu Okabe
4. Noriaki Kasai
 Norwegia
1. Bjørn Myrbakken
2. Øyvind Berg
3. Lasse Ottesen
4. Espen Bredesen
29. 6 marca 1994 K114 -[4] odwołany
30. 27 stycznia 1995 K90 nocny Austria Andreas Goldberger Niemcy Jens Weißflog Finlandia Jani Soininen
31. 28 stycznia 1995 K114 nocny, druż.  Finlandia
1. Mika Laitinen
2. Ari-Pekka Nikkola
3. Jani Soininen
4. Janne Ahonen
 Austria
1. Andreas Widhölzl
2. Reinhard Schwarzenberger
3. Christian Moser
4. Andreas Goldberger
 Japonia
1. Naoki Yasuzaki
2. Jin'ya Nishikata
3. Kazuyoshi Funaki
4. Takanobu Okabe
32. 29 stycznia 1995 K114 -[3] Niemcy Jens Weißflog Czechy Jakub Sucháček Japonia Kazuyoshi Funaki
33. 1 marca 1996 K90 nocny Japonia Masahiko Harada Finlandia Mika Laitinen Polska Adam Małysz
Słowenia Primož Peterka
34. 2 marca 1996 K114 nocny, druż.  Japonia
1. Takanobu Okabe
2. Jin'ya Nishikata
3. Masahiko Harada
4. Hiroya Saitō
 Niemcy
1. Ralf Gebstedt
2. Christof Duffner
3. Dieter Thoma
4. Jens Weißflog
 Austria
1. Martin Höllwarth
2. Reinhard Schwarzenberger
3. Stefan Horngacher
4. Andreas Goldberger
35. 3 marca 1996 K114 - Japonia Masahiko Harada Słowenia Primož Peterka Finlandia Jani Soininen
36. 8 marca 1997 K114 drużynowy  Finlandia
1. Jani Soininen
2. Mika Laitinen
3. Ari-Pekka Nikkola
4. Janne Ahonen
 Austria
1. Andreas Widhölzl
2. Martin Höllwarth
3. Stefan Horngacher
4. Andreas Goldberger
 Norwegia
1. Simen Berntsen
2. Roar Ljøkelsøy
3. Håvard Lie
4. Lasse Ottesen
37. 9 marca 1997 K114 TN[3] Austria Andreas Widhölzl Finlandia Pasi Kytösaho Finlandia Jani Soininen
Japonia Kazuyoshi Funaki
38. 7 marca 1998 K116 TN Finlandia Janne Ahonen Austria Andreas Widhölzl Norwegia Kristian Brenden
39. 8 marca 1998 K116 TN Słowenia Primož Peterka Finlandia Jani Soininen Norwegia Kristian Brenden
40. 6 marca 1999 K90 TN, nocny[3] Japonia Kazuyoshi Funaki Austria Reinhard Schwarzenberger Niemcy Sven Hannawald
41. 4 marca 2000 K90 TN, nocny Finlandia Janne Ahonen Niemcy Sven Hannawald Norwegia Lasse Ottesen
42. 5 marca 2000 K116 nocny, druż.  Finlandia
1. Risto Jussilainen
2. Ville Kantee
3. Jani Soininen
4. Janne Ahonen
 Austria
1. Andreas Goldberger
2. Stefan Horngacher
3. Martin Höllwarth
4. Andreas Widhölzl
 Niemcy
1. Michael Uhrmann
2. Frank Löffler
3. Sven Hannawald
4. Martin Schmitt
43. 6 marca 2000 K116 TN, nocny Niemcy Martin Schmitt Finlandia Janne Ahonen Austria Andreas Goldberger
44. 24 lutego 2001 K116 , nocny, druż.[5][6]  Niemcy
1. Sven Hannawald
2. Michael Uhrmann
3. Alexander Herr
4. Martin Schmitt
 Finlandia
1. Risto Jussilainen
2. Jani Soininen
3. Ville Kantee
4. Janne Ahonen
 Austria
1. Andreas Goldberger
2. Wolfgang Loitzl
3. Martin Höllwarth
4. Stefan Horngacher
45. 25 lutego 2001 K90 , nocny, druż.[6]  Austria
1. Andreas Goldberger
2. Wolfgang Loitzl
3. Martin Höllwarth
4. Stefan Horngacher
 Finlandia
1. Matti Hautamäki
2. Risto Jussilainen
3. Ville Kantee
4. Janne Ahonen
 Niemcy
1. Sven Hannawald
2. Michael Uhrmann
3. Alexander Herr
4. Martin Schmitt
46. 1 marca 2002 K116 TN, nocny Niemcy Martin Schmitt Polska Adam Małysz Słowenia Robert Kranjec
47. 2 marca 2002 K116 nocny, druż.  Finlandia
1. Matti Hautamäki
2. Veli-Matti Lindström
3. Risto Jussilainen
4. Janne Ahonen
 Słowenia
1. Primož Peterka
2. Igor Medved
3. Robert Kranjec
4. Peter Žonta
 Niemcy
1. Christof Duffner
2. Stephan Hocke
3. Michael Uhrmann
4. Martin Schmitt
48. 14 marca 2003 K116 TN, nocny Polska Adam Małysz Finlandia Matti Hautamäki Niemcy Sven Hannawald
49. 15 marca 2003 K116 TN, nocny Polska Adam Małysz Finlandia Matti Hautamäki Finlandia Tami Kiuru
50. 6 marca 2004 K116 nocny, druż.  Norwegia
1. Bjørn Einar Romøren
2. Sigurd Pettersen
3. Tommy Ingebrigtsen
4. Roar Ljøkelsøy
 Finlandia
1. Tami Kiuru
2. Akseli Kokkonen
3. Matti Hautamäki
4. Janne Ahonen
 Japonia
1. Akira Higashi
2. Daiki Itō
3. Hideharu Miyahira
4. Noriaki Kasai
51. 7 marca 2004 K116 TN Norwegia Bjørn Einar Romøren Norwegia Roar Ljøkelsøy Finlandia Janne Ahonen
52. 5 marca 2005 HS130 nocny, druż.  Norwegia
1. Bjørn Einar Romøren
2. Henning Stensrud
3. Daniel Forfang
4. Roar Ljøkelsøy
 Finlandia
1. Jussi Hautamäki
2. Risto Jussilainen
3. Matti Hautamäki
4. Janne Ahonen
 Austria
1. Wolfgang Loitzl
2. Florian Liegl
3. Thomas Morgenstern
4. Martin Höllwarth
53. 6 marca 2005 HS130 TN Finlandia Matti Hautamäki Norwegia Roar Ljøkelsøy Austria Thomas Morgenstern
54. 4 marca 2006 HS130 nocny, druż.  Austria
1. Andreas Widhölzl
2. Andreas Kofler
3. Martin Koch
4. Thomas Morgenstern
 Norwegia
1. Bjørn Einar Romøren
2. Tommy Ingebrigtsen
3. Lars Bystøl
4. Roar Ljøkelsøy
 Finlandia
1. Janne Happonen
2. Risto Jussilainen
3. Janne Ahonen
4. Matti Hautamäki
55. 5 marca 2006 HS130 TN Finlandia Janne Happonen Czechy Jakub Janda Niemcy Michael Uhrmann
56. 10 marca 2007 HS130 nocny, druż.  Austria
1. Martin Höllwarth
2. Gregor Schlierenzauer
3. Andreas Kofler
4. Thomas Morgenstern
 Norwegia
1. Tom Hilde
2. Anders Bardal
3. Anders Jacobsen
4. Roar Ljøkelsøy
 Finlandia
1. Harri Olli
2. Tami Kiuru
3. Matti Hautamäki
4. Janne Ahonen
57. 11 marca 2007 HS130 TN Polska Adam Małysz Austria Andreas Kofler Niemcy Martin Schmitt
58. 1 marca 2008 HS130 nocny, druż.[4] odwołany
59. 2 marca 2008 Salpausselkä HS130 TN[4] odwołany
60. 7 marca 2009 HS130 nocny, druż.  Austria
1. Wolfgang Loitzl
2. Martin Koch
3. Thomas Morgenstern
4. Gregor Schlierenzauer
 Finlandia
1. Ville Larinto
2. Kalle Keituri
3. Harri Olli
4. Matti Hautamäki
 Norwegia
1. Anders Bardal
2. Tom Hilde
3. Johan Remen Evensen
4. Anders Jacobsen
61. 8 marca 2009 HS97 TN[7] Austria Gregor Schlierenzauer Szwajcaria Simon Ammann Rosja Dmitrij Wasiljew
62. 6 marca 2010 HS130 nocny, druż.[3]  Norwegia
1. Anders Bardal
2. Roar Ljøkelsøy
3. Tom Hilde
4. Anders Jacobsen
 Austria
1. Wolfgang Loitzl
2. Martin Koch
3. Andreas Kofler
4. Thomas Morgenstern
 Niemcy
1. Michael Uhrmann
2. Martin Schmitt
3. Andreas Wank
4. Michael Neumayer
63. 7 marca 2010 HS130 TN Szwajcaria Simon Ammann Polska Adam Małysz Austria Thomas Morgenstern
64. 12 marca 2011 HS130 nocny, druż.  Austria
1. Gregor Schlierenzauer
2. Martin Koch
3. Andreas Kofler
4. Thomas Morgenstern
 Norwegia
1. Anders Bardal
2. Johan Remen Evensen
3. Anders Jacobsen
4. Tom Hilde
 Polska
1. Tomasz Byrt
2. Piotr Żyła
3. Kamil Stoch
4. Adam Małysz
65. 13 marca 2011 HS130 - Szwajcaria Simon Ammann Austria Andreas Kofler Niemcy Severin Freund
66. 3 marca 2012 HS97[7] nocny, druż.  Austria
1. Thomas Morgenstern
2. Gregor Schlierenzauer
3. Martin Koch
4. Andreas Kofler
 Niemcy
1. Andreas Wank
2. Maximilian Mechler
3. Severin Freund
4. Richard Freitag
 Polska
1. Maciej Kot
2. Klemens Murańka
3. Aleksander Zniszczoł
4. Kamil Stoch
67. 4 marca 2012 HS97[7] - Japonia Daiki Itō Norwegia Anders Bardal Czechy Lukáš Hlava
67. 9 marca 2013 HS130 nocny, druż.  Niemcy
1. Andreas Wank
2. Michael Neumayer
3. Severin Freund
4. Richard Freitag
 Norwegia
1. Rune Velta
2. Andreas Stjernen
3. Anders Jacobsen
4. Anders Bardal
 Polska
1. Maciej Kot
2. Piotr Żyła
3. Krzysztof Miętus
4. Kamil Stoch
68. 10 marca 2013 HS130 - Niemcy Richard Freitag Norwegia Anders Bardal Niemcy Severin Freund
Norwegia Anders Jacobsen
69. 28 lutego 2014 HS130 - Niemcy Severin Freund Austria Stefan Kraft Polska Kamil Stoch
70. 1 marca 2014 HS130 nocny, druż.  Austria
1. Thomas Diethart
2. Stefan Kraft
3. Michael Hayböck
4. Gregor Schlierenzauer
 Niemcy
1. Andreas Wank
2. Marinus Kraus
3. Andreas Wellinger
4. Severin Freund
 Norwegia
1. Anders Fannemel
2. Andreas Stjernen
3. Rune Velta
4. Anders Bardal
71. 2 marca 2014 HS130 - Polska Kamil Stoch Niemcy Severin Freund Austria Gregor Schlierenzauer

Najwięcej razy na podium w konkursach indywidualnych[8][edytuj | edytuj kod]

Miejsce Zawodnik Zwycięstwa 2. miejsca 3. miejsca
1. Finlandia Matti Nykänen 8 3 1
2. Austria Andreas Felder 4 0 1
3. Polska Adam Małysz 3 2 1
4. Finlandia Jari Puikkonen 2 3 1
5. Kanada Horst Bulau 2 1 2
6. Finlandia Janne Ahonen 2 1 0
7. Niemcy Jens Weißflog 2 1 0
7. Szwajcaria Simon Ammann 2 1 0
9. Niemcy Martin Schmitt 2 0 1
10. Norwegia Ole Bremseth 2 0 0
10. Finlandia Toni Nieminen 2 0 0
10. Japonia Masahiko Harada 2 0 0
13. Finlandia Matti Hautamäki 1 2 0
13. Austria Armin Kogler 1 2 0
15. Niemcy Severin Freund 1 1 2
16. Słowenia Primož Peterka 1 1 1
17. Austria Andreas Widhölzl 1 1 0
18. Finlandia Ari-Pekka Nikkola 1 0 2
18. Japonia Noriaki Kasai 1 0 2
18. Japonia Kazuyoshi Funaki 1 0 2
21. Austria Andreas Goldberger 1 0 1
21. Austria Gregor Schlierenzauer 1 0 1
21. Polska Kamil Stoch 1 0 1

Najwięcej razy na podium w konkursach drużynowych[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Reprezentacja Zwycięstwa 2. miejsca 3. miejsca Razem
1.  Austria 8 4 3 15
2.  Finlandia 4 5 2 11
3.  Norwegia 3 4 4 11
4.  Niemcy 2 3 4 9
5.  Japonia 1 1 2 4
6.  Słowenia 0 1 0 1
7.  Polska 0 0 3 3

Najwięcej razy na podium według państw[9][edytuj | edytuj kod]

Miejsce Państwo Zwycięstwa 2. miejsca 3. miejsca Łącznie
1.  Finlandia 21 21 15 57
2.  Austria 16 18 13 47
3.  Niemcy 8 6 12 26
4.  Norwegia 6 8 11 25
5.  Japonia 6 1 6 13
6.  Polska 4 2 5 11
7.  Kanada 3 1 2 6
8.  Szwajcaria 2 1 0 3
9.  Słowenia 1 2 2 5
10.  Włochy 1 2 0 3
11.  Czechosłowacja/ Czechy 0 5 4 9
12.  Szwecja 0 2 0 2
13.  Stany Zjednoczone 0 0 1 1
13.  Rosja 0 0 1 1

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

  • W latach 1984-1988 Finowie absolutnie dominowali na obiektach w Lahti. Z 10 konkursów zaplanowanych w tamtym okresie fińscy skoczkowie wygrali aż 9 (w tym 8 z nich legenda skoków - Matti Nykänen).
  • Najwyższą notę w konkursie PŚ w Lahti osiągnął Polska Adam Małysz - wygrał on 15 marca 2003 roku skacząc 129,5 m i 132 m i osiągnął notę 289,6 pkt.
  • Najwyższą notę po 8 skokach w drużynie osiągnęła reprezentacja Austrii - wygrała ona 12 marca 2011 roku osiągając notę 1086 pkt i przewagę 20,7 pkt nad Norwegami.
  • Wyżej wymienionemu Matti Nykänenowi udało się wygrywać minimum 1 konkurs w Lahti przez 5 lat z rzędu - jest to rekord absolutny, do którego nikt do tej pory nawet się nie zbliżył.

Przypisy

  1. Uwzględniono wszystkie konkursy, które planowano rozegrać.
  2. Do sezonu 2003/04 włącznie FIS podając rozmiar skoczni posługiwała się Punktem konstrukcyjnym
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 Z powodu złych warunków atmosferycznych skrócony do 1 serii
  4. 4,0 4,1 4,2 Konkurs odwołany z powodu niekorzystnych warunków atmosferycznych
  5. Konkurs pierwotnie miał się odbyć 21 lutego
  6. 6,0 6,1 Konkurs zaliczany do Pucharu Narodów
  7. 7,0 7,1 7,2 Konkurs przeniesiony ze skoczni HS130
  8. Uwzględnieni tylko ci, którzy zdobyli min. 2 miejsca na podium i w tym co najmniej 1 zwycięstwo
  9. Wliczone konkursy drużynowe