Pudel duży

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pudel duży
Standard poodle apricot.jpg
Pudel duży
Inne nazwy Caniche
Kraj patronacki Francja i Niemcy
Wymiary
Wysokość 45-60 cm (z tolerancją 2 cm powyżej) cm
Klasyfikacja
FCI Grupa IX, Sekcja 2,
nr wzorca 172
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons

Pudel duży - jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji pudli.

Rys historyczny[edytuj | edytuj kod]

Słowo pudel w języku starogermańskim oznaczało kałużę, we Francji psy tego typu nazywano barbetami ze względu na ich kosmate brody. Z historii tej rasy wyłania się opinia dotycząca pochodzenia z Islandii, skąd sprowadzano na Stary Kontynent średniej wielkości psy zaganiające, krzyżowane następnie z psami myśliwskimi. W ten sposób otrzymywano osobniki o kosmatym włosie (czyli włosie pierwotnym dla pudla), który w związku z pełnionymi funkcjami przez te psy (dowodnymi) odpowiednio strzyżono. Nieprzypadkowo, w związku z tym faktem, klasyczne strzyżenie pudla najbardziej przypomina dawne przeznaczenie tych zwierząt.

Użytkowość[edytuj | edytuj kod]

Pies wykorzystywany dawniej do polowań, głównie na ptactwo wodne, dziś pełni przeważnie funkcje reprezentacyjne. Istnieją pudle, które dobrze nadają się do pracy z chorymi i niepełnosprawnymi ludźmi. Fakt ten pozwala je uznać za rasę nie tylko reprezentacyjną, ale i pomocną w terapii chorych.

Temperament[edytuj | edytuj kod]

Pudel olbrzymi biały .

W polowaniach ceniono jego zaciętość i upór. Są to psy towarzyskie i energiczne.

Szata i umaszczenie[edytuj | edytuj kod]

Maść jednolicie czarna, biała, brązowa, srebrna, morelowa (pomarańczowo-płowa) i czerwona (czerwono-płowa) (wzorzec rasy FCI). W Stanach Zjednoczonych właściciele nie mają przeszkód w wystawianiu pudli np. o maści izabelowej, podpalanych czy łaciatych.

Utrzymanie[edytuj | edytuj kod]

Ze względu na specyfikę włosa u tej rasy (podszerstek wyrasta ponad włos okrywowy, zwija się przez to spiralnie lub tworzy kędziory), aby uzyskać pożądany wygląd konieczna jest regularna i staranna pielęgnacja.

Zdrowie i pielęgnacja[edytuj | edytuj kod]

Psy tej rasy przejawiają średnie ryzyko do wystąpienia, często tragicznego w skutkach, skrętu żołądka. Przeżycie psa w takim wypadku zależne jest od jak najszybszego udzielenia mu pomocy przez weterynarza[1].

Popularność[edytuj | edytuj kod]

W Polsce jest to rasa mało popularna.

Przypisy