Pula połączeń

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pula połączeń (ang. connection pool) – w inżynierii oprogramowania jest jednym z rozwiązań umożliwiających zmniejszenie obciążenia związanego z obsługą połączeń. Pula połączeń znajduje się pomiędzy bazą danych i aplikacją. Nawiązuje stałą liczbę połączeń z bazą i pozostawia je otwarte niezależnie od żądań ze strony aplikacji dotyczących otwarcia nowego lub zerwania stałego połączenia. Kiedy klient kończy sesję, połączenie nie zostaje zerwane, zeruje się jedynie sesję klienta, a połączenie może być ponownie wykorzystane dla nowej sesji. Pula połączeń zmniejsza również ilość czasu konieczną do nawiązania połączenia z bazą danych.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Łączenie się z serwerem bazy danych zazwyczaj składa się z kilku czasochłonnych etapów. Musi zostać ustanowiony fizyczny kanał np. łącze nazwane lub gniazdo (ang. sockets), serwer musi wysłać potwierdzenie, dane połączenia muszą zostać sparsowane, połączenie musi zostać uwierzytelnione przez serwer itd. W praktyce większość aplikacji używa tylko jednego lub kilku różnych konfiguracji połączeń. Oznacza to, że w czasie działania aplikacji, wiele identycznych połączeń będzie wielokrotnie otwieranych i zamykanych. Pula połączeń jest techniką optymalizacji umożliwiającą ograniczenie narzutu związanego z połączeniami.

Implementacje[edytuj | edytuj kod]

Pulę połączeń wspierają następujące systemy bazodanowe:


Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wzorzec puli obiektów

Przypisy