Pulsacja Plancka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Pulsacja Plancka to pochodna jednostka pulsacji w naturalnym systemie jednostek oznaczana jako ωP.

\omega_P = \frac{1}{t_P} = \sqrt{\frac{c^5}{\hbar G}} \approx1,85487 × 1043 rad/s

gdzie: tP - czas Plancka, G - stała grawitacji, c - prędkość światła w próżni, \hbar - zredukowana stała Plancka.

Pulsacja Plancka jest to pulsacja fali elektromagnetycznej, której energia kwantu jest równa energii Plancka. Taką pulsację ma fala materii stowarzyszona z cząstką o masie równej masie Plancka poruszającą się z prędkością światła.