Punkt równoważnikowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Punkt równoważnikowy - (punkt równoważności, punkt nasycenia równoważnikowego, PR) - jest to moment miareczkowania, w którym oznaczany składnik (analit) przereagował ilościowo z dodanym z biurety odczynnikiem (titrantem). W celu zaobserwowania punktu równoważnikowego do miareczkowanego roztworu dodaje się kilka kropel indykatora lub stosuje się metody instrumentalne np. miareczkowanie konduktometryczne. W praktyce zamiast punktu równoważnikowego obserwuje się punkt końcowy miareczkowania (PK), który jest zwykle przesunięty w stosunku do PR o 0,05%~1%, a różnicę między PR i PK określa się jako błąd miareczkowania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zdzisław Stefan Szmal, Tadeusz Lipiec: Chemia analityczna z elementami analizy instrumentalnej. Warszawa: Państwowy Zakład Wydawnictw Lekarskich, 1988, s. 397. ISBN 83-200-1177-9.