Purchawka jeżowata

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Purchawka jeżowata
Igelstäubling Igelbovist Lycoperdon echinatum.jpg
Systematyka
Królestwo grzyby
Gromada grzyby podstawkowe
Klasa pieczarniaki
Rząd pieczarkowce
Rodzina pieczarkowate
Rodzaj purchawka
Gatunek purchawka jeżowata
Nazwa systematyczna
Lycoperdon echinatum Pers.
Ann. Bot. (Usteri) 1: 147 (1794)
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons
Lycoperdonechinatum pl1.jpg

Purchawka jeżowata (Lycoperdon echinatum Pers.) – gatunek grzybów z rodziny pieczarkowatych (Agaricaceae)[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj | edytuj kod]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Lycoperdon, Agaricaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi[1].

Nazwę polską podał Stanisław Chełchowski w 1898. W polskim piśmiennictwie mykologicznym gatunek ten opisywany był też jako purchawka najeżona[2]. Synonimy łacińskie[3]:

  • Lycoperdon gemmatum var. echinatum (Pers.) Fr. 1829
  • Lycoperdon hoylei Berk. & Broome 1871
  • Utraria echinata (Pers.) Quél. 1873

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Owocniki

Kuliste o średnicy 2-6 cm, brązowo zabarwione, pokryte trochę wygiętymi kolcami o długości około 5 mm. Kolce po odpadnięciu pozostawiają ciemny, gruby wzorek[4].

Wysyp zarodników

Purpurowobrązowy. Zarodniki grubo brodawkowato-kolczaste, o rozmiarach 3,5-5 µm[4].

Występowanie[edytuj | edytuj kod]

Rośnie od lipca do października, zwykle w lasach liściastych, pod bukami na glebach wapiennych, na ziemi, rzadko przechodzi na zmurszałe drewno[4].

Znaczenie[edytuj | edytuj kod]

Grzyb jadalny, ale tylko młode osobniki. Jak wszystkie purchawki, można ją jeść do czasu, gdy wnętrze jest biało zabarwione. Później też jest nietrująca, lecz prawie nieprzydatna, ponieważ szybko się rozpada[4].

Gatunki podobne[edytuj | edytuj kod]

Purchawkę jeżowatą można pomylić z purchawką brunatną (Lycoperdon umbrinum), która też jest w brązowawych odcieniach, lecz ma krótsze kolce[4].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-15].
  2. Władysław Wojewoda: Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003. ISBN 83-89648-09-1.
  3. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2013-09-20].
  4. 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 Ewald Gerhardt: Grzyby – wielki ilustrowany przewodnik. Warszawa: Bauer-Weltbild Media, 2006, s. 596. ISBN 83-7404-513-2.