Pustynia Judzka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Pustynia Judejska, okolice Nachal Chever

Pustynia Judzka (także: Pustynia Judejska, właściwie Judea, hebr. יהודה, Yəhuda; arab. سامريّون, Sāmariyyūn ) − górzysta pustynia położona we wschodniej części Judei w środkowej części Izraela.

Obecnie terytorium podzielone pomiędzy Izrael a Autonomię Palestyńską.

Na jej terenie żyje obecnie kilka szczepów Beduinów.

Geografia[edytuj | edytuj kod]

Pustynia rozciąga się wzdłuż zachodniego brzegu Morza Martwego. Stanowi ona wyżynę poprzecinaną głębokimi kanionami.

Pustynia Judzka na południu przechodzi w pustynię Negew, na której dominują nagie skaliste szczyty oraz potężne płaskowyże poprzecinane głębokimi kanionami. Pustynie Judzka i Negew stanowią 60% powierzchni Izraela.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pustynia Judzka była w przeszłości miejscem pobytu tysięcy pustelników skupionych wśród licznych ławr i monastyrów. Do dzisiaj zachowało się sporo zabytków, sięgających okresu rzymskiego (Masada).

W odległości 1 km na północny zachód od brzegu Morza Martwego znajdują się słynne ruiny starożytnej osady Qumrān, w pobliżu której odnaleziono Zwoje z Qumrān.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]