Pyleniec pospolity

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Pyleniec pospolity
Kwiaty i łuszczynki pyleńca pospolitego
Kwiaty i łuszczynki pyleńca pospolitego
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad klad różowych
Rząd kapustowce
Rodzina kapustowate
Rodzaj pyleniec
Gatunek pyleniec pospolity
Nazwa systematyczna
Berteroa incana (L.) DC.
Syst. nat. 2:291. 1821
"(systm)" Systematyka w Wikispecies
"(comns)" Zdjęcia i grafiki w Commons

Pyleniec pospolity (Berteroa incana (L.) DC.) – gatunek rośliny należący do rodziny kapustowatych. Pochodzi z południowej i środkowej Europy oraz obszarów Azji o umiarkowanym klimacie (Syberia, Kaukaz, Zakaukazie, Kazachstan, Kirgistan)[2]. Rozprzestrzenił się jako gatunek zawleczony także w niektórych innych rejonach świata[2]. W Polsce gatunek pospolity na całym niżu.

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona, rozgałęziona, o wysokości 25-60 cm. Jest owłosiona szarymi, gwiazdkowatymi włoskami.
Liście
Lancetowate, o zaostrzonych końcach i przeważnie z rzadka ząbkowane. Są podobnie jak łodyga owłosione szarymi, gwiazdkowatymi włoskami.
Kwiaty
Białe o głęboko rozciętych płatkach korony i zebrane w gęste grono. Pręciki dwusilne, przy czym dłuższe są dołem oskrzydlone, zaś krótsze posiadają uszka.
Owoc
Biało omszone łuszczynki o jajowatoeliptycznym kształcie.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Roślina jednoroczna. Kwitnie od maja do września, zapylana jest przez pszczoły. Siedlisko: pobocza dróg, suche zbocza, piaszczyste miejsca. Roślina ruderalna. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla Ass. Berteroetum incanae[3]. Liczba chromosomów 2n = 16[4].

Przypisy

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001- .... [dostęp 2010-05-13].
  2. 2,0 2,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-11-11].
  3. Władysław Matuszkiewicz: Przewodnik do oznaczania zbiorowisk roślinnych Polski. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14439-4.
  4. Berteroa incana na Flora of China [dostęp 2014-01-27].
Nasiona

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Jakub Mowszowicz: Flora jesienna. Przewodnik do oznaczania dziko rosnących jesiennych pospolitych roślin zielnych. Warszawa: WSiP, 1986. ISBN 83-02-00607-6.
  2. Władysław Szafer, Stanisław Kulczyński: Rośliny polskie. Warszawa: PWN, 1953.