Pylonowa stacja metra

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Pylonowa stacja metra – rodzaj konstrukcji stacji metra, gdzie hala peronowa składa się z trzech tuneli (centralny i dwa boczne z peronami), rozgraniczonych masywnymi kolumnami (pylonami). Pomiędzy nimi znajdują się przejścia umożliwiające poruszanie się po peronie wyspowym (charakterystycznym dla tej konstrukcji). Stacje takie są preferowane w przypadku trudnych warunków geologicznych, ponieważ niezwykle dobrze zachowują się pod działaniem dużych sił. Jednakże ograniczona liczba przejść między pylonami ogranicza przepustowość.

W latach 60. w ZSRR, w celu zmniejszenia kosztów wykorzystywano specyfikę tej konstrukcji podczas wykańczania i ozdabiania, przez co boczne nawy były przyozdobione w znacznie mniejszym stopniu.

Typ londyński[edytuj | edytuj kod]

Jest to najwcześniejszy typ konstrukcji stacji metra. Jednym z wariantów jest tzw. "londyński styl stacji". W takim przypadku środkowa nawa jest zredukowana do zwykłego korytarza prowadzącego do wyjścia (często schody ruchome kończą się na samej stacji). W państwach byłego ZSRR jest obecnie jedna taka stacja: Arsenalna kijowskiego metra (będąca jednocześnie najgłębszą stacją metra na świecie). Wszystkie moskiewskie stacje tego typu (Łubianka, Czistyje Prudy i Pawieleckaja) zostały przebudowane.

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy