Pyton tygrysi

Pyton tygrysi
Python molurus
(Linnaeus, 1758)
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	gady
Podgromada	diapsydy
Nadrząd	lepidozaury
Rząd	łuskonośne
Podrząd	węże
Infrarząd	Alethinophidia
Rodzina	pytony
Rodzaj	Python
Gatunek	pyton tygrysi
Kategoria zagrożenia (CKGZ)
bliski zagrożenia
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Pyton tygrysi (Python molurus) – gatunek węża z rodziny pytonów. Jeden z największych gatunków pytonów świata. Mniejszy jedynie od pytona siatkowego^{[potrzebne źródło]}.

Gatunek inwazyjny.

Wyróżnia się dwa podgatunki pytona tygrysiego:

• Pyton tygrysi jasnoskóry (Python molurus molurus) – podgatunek nominalny Zamieszkuje wschód Pakistanu, Indie, Nepal i Cejlon (Sri Lanka).

• Pyton tygrysi ciemnoskóry (Python molurus bivittatus) Żyje w Birmie, na południu Chin, w Laosie, Malezji i Indonezji, a także na wyspach: Celebes, Jawa i Borneo. Podnoszony przez część autorów do rangi odrębnego gatunku Python bivittatus (tak np. Schleip i O’Shea, 2010)

Systematyka nie wyróżnia podgatunku P.m. pimbura – który oficjalnie zaliczany jest do P.m. molurus.

Opis

Ma silne i masywne ciało o obwodzie większym niż udo dorosłego mężczyzny. Dorosły osobnik potrafi stwarzać zagrożenie dla życia człowieka.

Ubarwienie formy nominalnej (wild type) węża stanowią jasno lub ciemnobrązowe, nieregularne duże plamy oddzielone od siebie cienkimi, jasnożółtymi pręgami. Plamy są jaśniejsze w części centralnej, ciemniejsze zaś przy krawędziach.

Istnieje szereg odmian barwnych jak np. albino, green, labirynth.

Rozmiary

W zależności od podgatunku, osobnik nominalny może dorosnąć do 8 m (rekord 8,23 m 182,76 kg, i obwód 71,12 cm.) Osobniki hodowane w Polsce rzadko przekraczają 5 m (samice).

Pożywienie

Głównie ssaki – myszy, szczury, króliki, aż po mniejsze ssaki parzystokopytne (w naturze), ptaki. Generalnie zjada większość zwierząt, które uda mu się upolować. Na wolności atakuje także np. młode antylopy.

Biotop

Mokradła

Uwagi 

Gatunek chroniony międzynarodową konwencją CITES oraz odpowiednimi przepisami Unii Europejskiej. Zgodnie z ustawą o ochronie przyrody wymaga rejestracji.