Quasigeoida

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Quasigeoida (również jako quasi-geoida) – teoretyczna powierzchnia aproksymująca swobodny poziom mórz i oceanów w systemie wysokości normalnych[1]. Praktyczna generalizacja geoidy, stanowiąca powierzchnię pomocniczą przy określaniu modelu Ziemi.

Powierzchnia opracowana i zdefiniowana po raz pierwszy w latach 50. XX w. przez rosyjskiego uczonego Michaiła S. Mołodieńskiego (1909-1991) w związku nieokreślonym kształtem geoidy w przypadku gdy nie jest znany rozkład gęstości i położenie mas leżących na zewnątrz geoidy. W przeciwieństwie do geoidy, quasigeoida nie jest powierzchnią ekwipotencjalną – można ją jednoznacznie wyznaczyć[2].

Na obszarze mórz quasigeoida Mołodieńskiego pokrywa się z geoidą. Na obszarach lądów odstępy w stosunku do geoidy nie przekraczają dwóch metrów – quasigeoida przebiega nad geoidą. W przypadku obszarów równinnych, odstępy w stosunku do geoidy nie przekraczają kilku centymetrów. W Polsce, na obszarach lądowych położonych do 750 m n.p.m., przedmiotowy odstęp mieści się w granicach 1-3 cm, dla obszarów położonych wyżej – mieści się w granicach 5 do 10 cm[3].

Przypisy

  1. Główny Geodeta Kraju: Instrukcja Techniczna G-2 : Szczegółowa pozioma i wysokościowa osnowa geodezyjna i przeliczenia współrzędnych między układami / [oprac. Ryszard Pażus]. Wyd. 5 zmienione. Warszawa: Główny Urząd Geodezji i Kartografii, Okręgowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne w Białymstoku, 2001, seria: Instrukcja Techniczna. ISBN 83-239-1472-9. (projekt instrukcji)
  2. Andrzej Banachowicz. Elementy geometryczne elipsoidy ziemskiej. „Prace Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej w Gdyni”. 18, 2006. Gdynia (pol.). [dostęp 28 marca 2010]. 
  3. Układy odniesienia : Geoida (pol.). asgeupos.pl. [dostęp 29 marca 2010].