Quenta Silmarillion

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Quenta Silmarillion – jedna z części Silmarillionu autorstwa J. R. R. Tolkiena.

Quenta Silmarillion przedstawia historię początków Ardy, rozpoczynającą się stworzeniem Latarni Valarów, a kończąca się na wyrzuceniu Morgotha poza Mury Świata pod koniec Pierwszej Ery Śródziemia.

Opowiada o Pierwszej Erze, czasach kiedy Morgoth władał wielką podziemną fortecą - Angbandem, a Ñoldorowie toczyli z nim wojnę. Cała wojna rozpoczęła się straszliwą przysięgą Fëanora i jego synów dotyczącą Silmarili. Potem Ñoldorowie przelali krew swoich braci Telerich w przystani Alqualondë i w ten sposób ściągnęli na siebie klątwę Mandosa. Przez ponad 500 lat Elfowie stawiali opór czarom nieprzyjaciela i zastępom jego sług i stronników, lecz zgodnie z proroctwem Mandosa nie mieli szans na ostateczne zwycięstwo. W końcu jednak Valarowie ulitowali się nad Śródziemiem i wysłali armię, która pokonała Morgotha.